Getypt concept-voorstel (Concept-nota). 10 februari 1943 (10/2/'43). 10/2/'43. HB.

C o n c e p t .

Wijziging Verordening op
de Heffing van markt-,
standplaats- en vent-
gelden; entréegelden
Centrale Markt.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

In aansluiting op ons voorstel d.d. [blanco] no. [blanco] in zake wijziging der marktgeldtarieven op de dagmarkten hebben ondergeteekenden de eer U hierbij een Nota aan te bieden in zake wijziging van artikel 15 der Verordening op de Heffing van marktgelden enz. in zake de belasting wegens het verleenen van toegang tot de Centrale Markt; het zoogenaamde entréegeld.

Ook van deze wijziging der Verordening verwachten wij een vereenvoudiging bij de inning dezer gelden, terwijl de werkzaamheden op het zgn. kaartenkantoor der Centrale Markt zoodanig zullen verminderen, dat daardoor een ambtenaar voor een belangrijk deel van zijn dagtaak voor werk op de Centrale Markt zelve kan worden vrijgemaakt.

Artikel 15 der Verordening luidt thans:
"De in artikel 1 sub d. bedoelde belasting bedraagt
a. voor degenen, die door of namens den Burgemeester en Wethouders als koopers, verkoopers of expediteurs tot het marktterrein worden toegelaten:
per kalenderweek: ƒ 0,25
per kalendermaand: ƒ 1,—
per kalenderjaar: ƒ 10,—

b. voor het personeel van de onder sub a. bedoelde personen, per persoon:
per kalenderjaar: ƒ 2,—
per kalendermaand: ƒ 0,25

Hieruit blijkt, dat het minimumtarief voor het personeel voor een kalendermaand is vastgesteld, terwijl dit voor koopers, verkoopers e.d. een kalenderweek bedraagt. Wij geven U bij dezen in overweging om ook voor de koopers, verkoopers enz. een minimumtarief per kalendermaand in te voeren, behoudens in het uitzonderingsgeval, dat hieronder nader zal worden besproken. Hiertoe zal artikel 15 der Verordening op de Heffing van marktgelden moeten worden aangevuld, zooals hieronder nader wordt aangegeven.

Hierbij moet worden gewezen op artikel 4 laatste [tekst breekt af] * Doel van het document: Het document is een beleidsvoorstel om de administratieve lastendruk op de Centrale Markt te verminderen. Door het afschaffen van het weektarief voor handelaren (kopers/verkopers) en dit te vervangen door een maandtarief als minimum, hoeft er minder vaak afgerekend en gecontroleerd te worden bij het kaartenkantoor.
* Efficiëntie: De opsteller stelt expliciet dat deze wijziging een ambtenaar vrijmaakt voor andere taken op de markt zelf, wat wijst op een focus op personele efficiëntie in oorlogstijd.
* Tarieven: De genoemde bedragen geven een inzicht in de kosten van markttoegang in 1943. Opvallend is dat het jaartarief voor personeel (ƒ 2,-) aanzienlijk lager is dan voor de handelaren zelf (ƒ 10,-). Dit document stamt uit februari 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De "Centrale Markt" (waarschijnlijk de Centrale Markthallen in Amsterdam, gezien de terminologie) was in deze periode cruciaal voor de voedselvoorziening van de stad. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" had de zware taak om de distributie en verkoop van schaarse goederen in goede banen te leiden.

De administratieve vereenvoudiging waarover gesproken wordt, moet gezien worden in het licht van algemene schaarste, ook aan personeel en middelen. Hoewel het document een puur zakelijke, bureaucratische toon voert, vond deze regelgeving plaats in een tijd van distributiebonnen, zwarte handel en strikte controle door de bezetter op de voedselstromen. De term "Alhier" duidt erop dat de afzender zich in dezelfde gemeente als de wethouder bevindt.