Getypte ambtelijke rapportage of reglementswijziging. -2-

lid van het Reglement op de Centrale Markt, waarin is bepaald, dat aan koopers, verkoopers en expediteurs geen toegang wordt verleend voor een korteren termijn dan dien, waarvoor zij toegang verlangen voor hun personeel, hetgeen dus wil zeggen, dat koopers e.d., die er personeel op nahouden, ook zelf minsten het maandtarief moeten betalen; bovendien wordt gewezen op artikel 12 en 13 van dit Reglement, waarin onder andere wordt bepaald, dat aan verkoopers geen toegang wordt verleend voor een korteren termijn, dan dien waarvoor door hem een plaats (pakhuis) wordt ingenomen. Alle grossiers met een jaarcontract (en dat zijn ze vrijwel allen) moeten dus tevens in het bezit van een jaarkaart der Centrale Markt zijn.

Afgaande op het aantal verkochte weekkaarten per maand (1000 à 1500), gemiddels dus 1250, is het aantal personen, dat het entréegeld voor een week betaalt, te stellen op 300 à 400. Dit zijn dus marktkooplieden, winkeliers, expediteurs, die geen personeel hebben (Het aantal personen, dat thans reeds het maand- of jaartarief betaalt, kan op + 2000 worden gesteld).

Het staat niet vast, dat deze personen wekelijks een toegangskaart voor de Centrale Markt koopen. Uit een gehouden enquête is echter gebleken, dat het meerendeel van de personen, die per week betalen, minstens éénmaal per week de Centrale Markt bezoeken; voor deze categorie beteekent invoering van het maandtarief financieel dus geen nadeel; integendeel, dit tarief is in verhouding tot het weektarief iets voordeeliger.

[In de linkermarge:]
// Het komt evenwel een enkele maal voor, dat een expediteur slechts 1x gedurende een kalendermaand op de Centrale Markt moet zijn om een vracht af te leveren; hij betaalt dan thans voor die ééne keer het weektarief van $f$ 0,25. //

[Vervolg hoofdtekst:]
// Ten einde in deze gevallen te voorkomen, dat het maandtarief ad. $f$ 1,- moet worden voldaan, stellen wij U voor, in artikel 15 de bepaling te doen opnemen, dat het weektarief in bijzondere gevallen wordt toegepast, wanneer per kalendermaand niet meer dan 2 weken toegang tot de Centrale Markt wordt gevraagd.

De entréegelden moeten worden voldaan, vóórdat toegang tot de Centrale Markt wordt verleend, in een kantoorlokaal naast het Hoofdkantoor van den Dienst. Aldaar zijn 2 contrôleurs der Centrale Markt dagelijks gedurende hun vollen dagtaak met deze werkzaamheden belast. Naast de inning verzorgen zij de uitgifte der entréekaarten onder leiding van den bedrijfschef (zie bijgevoegde modellen van entréekaarten en betalingsbewijzen) het bijhouden van de stamkaarten (zie model) en het bij- * Kern van het document: De tekst bespreekt een voorgestelde wijziging in de inning van entreegelden voor de Centrale Markt. Men wil overstappen op een systeem waarbij het maandtarief de norm wordt, maar erkent dat dit ongunstig kan uitpakken voor incidentele bezoekers.
* Doelgroepen: Er wordt onderscheid gemaakt tussen drie groepen:
1. Grossiers: Hebben een jaarcontract en een jaarkaart nodig.
2. Kopers/verkopers met personeel: Zijn verplicht minimaal het maandtarief te betalen.
3. Kleine handelaren/expediteurs: Werken zonder personeel en maken momenteel gebruik van weekkaarten.
* Financiële details:
* Een weekkaart kost $f$ 0,25.
* Een maandkaart kost $f$ 1,00.
* De voorgestelde regeling houdt in dat men pas het maandtarief moet betalen als men meer dan twee weken per maand toegang nodig heeft. Dit is bedoeld om expediteurs die slechts eenmalig een vracht afleveren te ontzien.
* Logistiek: De betaling en controle vinden plaats in een fysiek kantoor bij de hoofdingang, bemand door twee specifieke controleurs. Dit document stamt uit een tijd waarin groothandelsmarkten (zoals de Centrale Markthallen in Amsterdam) een cruciale rol speelden in de stedelijke voedseldistributie. De toegang tot deze terreinen was streng gereguleerd om de handel ordelijk te laten verlopen en om onbevoegden te weren. De discussie over tarieven wijst op een professionaliseringsslag waarbij men de administratieve last (wekelijkse verkoop) wilde verminderen door meer mensen naar maand- of jaarkaarten te bewegen, zonder daarbij de incidentele transporteurs financieel te benadelen. De spelling (zoals "contrôleurs" en "entréegeld") is kenmerkend voor de officiële Nederlandse schrijftaal van voor de spellinghervorming van 1947 of werd in ambtelijke kringen nog langer gehandhaafd.