Brief (doorslag/stencil), bladzijde 8. 15 maart 1943. Bladzijde 8 van brief No.46A/88/1 M. d.d. 15 Maart 1943 aan den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen.

thans een enkele toewijzing hebben, doch te verwachten is, dat de grootere en veelal meer bona-fide handelaren, 123 in getale, die thans een dubbele of nog grootere toewijzing hebben, zich in het geheel niet met verdeeling op gelijkebasis, zullen kunnen vereenigen.
Bij invoering van gelijke verdeeling ten koste van deze groep zal deze met meer reden dan de andere met een actie beginnen, zoodat de moeilijkheden dan niet slechts zullen zijn verplaatst, doch ook een ernstiger karakter zullen dragen.
Op grond hiervan geven wij U in overweging goed te keuren, dat het principe van de bestaande verdeeling blijft gehandhaafd, in dier voege, dat op 1 April a.s. de ingediende verzoeken tot herziening der toewijzingen door de Verdeelings-commissie zullen worden behandeld en dat ook overigens de verdeellijsten in hun geheel nog eens nauwkeurig zullen worden nageloopen en waar noodig zullen worden gecorrigeerd. Daarna zullen deze lijsten weder voor den tijd van een half jaar worden vastgesteld en stellen wij U hierbij voor, indien U zich met onze zienswijze kunt vereenigen, te doen bepalen, dat in deze lijsten tot 1 October 1943 geen veranderingen mogen worden aangebracht, behoudens in de gevallen, bedoeld in onzen brief van 5 November 1942 No.46A/4/88 M. (No.259 L.M.) 1942.

    VI. Het persoonlijk in ontvangst nemen van de toewijzingen op den vischafslag en het persoonlijk verkoopen op de verkoopplaatsen.

    Langzamerhand was op de Vischmarkt de gewoonte ontstaan, dat bepaalde vischhandelaren hun visch door collega's in ontvangst lieten nemen en vooral op de markten, ook door dezen lieten verkoopen. Vanzelfsprekend heeft dit in de praktijk tot moeilijkheden aanleiding gegeven, reden waarom de Verdeelings-commissie in haar vergadering van 2 Februari jl. besloot te adviseeren, dat een voorschrift zou worden uitgevaardigd, dat iedere kleinhandelaar verplicht was persoonlijk zijn toewijzing in ontvangst te nemen, behalve in de gevallen, dat schriftelijk dispensatie van dit voorschrift werd gegeven (bijvoorbeeld bij ziekte). Aangezien naar onze meening dit voorschrift te rigoreus was en in bepaalde gevallen zelfs onuitvoerbaar, hebben wij deze aangelegenheid in de vergadering der Commissie van 18 Februari jl. opnieuw doen behandelen, waarbij wij tegenwoordig waren. De notities van beide vergaderingen doen wij U in bijlage dezes toekomen.
    Ten aanzien van deze aangelegenheid mogen wij nog het volgende naar voren brengen.
    Bepaalde kleinhandelaren maakten er een gewoonte van om aan collega's briefjes voor den afslager mede te geven, waarin zij berichtten, dat zij verhinderd waren om zelf hun visch in ontvangst te komen nemen. In werkelijkheid verrichtten deze personen, zooals is gebleken, andere werkzaamheden, welke niet tot het terrein van den vischhandel behoorden. Tegen deze handelingen behoort vanzelfsprekend met kracht te worden opgetreden. Het is echter zonder meer niet mogelijk om alle handelaren voor te schrijven persoonlijk hun toewijzing in ontvangst te komen nemen. In het algemeen kan dit wel voor de groep straathandelaren, die als regel hun bedrijf geheel zelfstandig op een handkar plegen uit te oefenen en die zonder bezwaar steeds persoonlijk op de Vischmarkt aanwezig kunnen zijn. In de zomermaan- Dit document is een ambtelijk schrijven aan de wethouder over de regulering van de vishandel. De kernpunten zijn:

1. Toewijzingsbeleid: Er is discussie over het invoeren van een "gelijke verdeling" van vis onder handelaren. De opsteller adviseert tegen een volledig gelijke verdeling, omdat de grotere, gevestigde handelaren (123 personen) hiertegen in verzet zullen komen. Men stelt voor het bestaande systeem te handhaven en slechts periodiek te herzien.
2. Handhaving op de Vischmarkt: Men constateert misbruik waarbij handelaren hun vis door anderen laten ophalen of verkopen onder het mom van verhindering, terwijl zij in werkelijkheid ander werk doen.
3. Aanscherping regels: Er wordt voorgesteld om persoonlijke aanwezigheid bij de afslag verplicht te stellen, met name voor zelfstandige straathandelaren met handkarren, om fraude en nevenactiviteiten buiten de vissector tegen te gaan. Het document dateert uit maart 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van schaarste en een streng distributiesysteem voor alle levensmiddelen, inclusief vis.

De overheid (zowel lokaal als centraal onder toezicht van de bezetter) probeerde de beperkte voorraden zo efficiënt mogelijk te verdelen en de zwarte handel in te dammen. De "Verdeelings-commissie" speelde hierbij een cruciale rol. Het document illustreert de bureaucratische strijd om eerlijke distributie en de pogingen van handelaren om de regels te omzeilen, evenals de lastige balans die ambtenaren moesten vinden tussen strenge handhaving en praktische uitvoerbaarheid.