(De tekst bevat diverse doorhalingen en handgeschreven toevoegingen. Tekst tussen [ ] betreft handgeschreven toevoegingen, ~~doorgehaalde~~ tekst is zoals in het origineel.)

~~concept~~

HB.

IV Het betrekken van aal, rechtstreeks van een primairen
afslag door kleinhandelaren.

Tijdens het afgeloopen aalseizoen hadden de Amsterdam-
sche kleinhandelaren Bergen, Bambergen, Buter en L.
Jansen een rechtstreeksche toewijzing op een primairen
afslag in den lande. Ingevolge Besluit van de Neder-
landsche Visscherij Centrale moesten deze handelaren
hun aal op den afslag alhier aanvoeren, ze ontvingen
daar een geleidebiljet en konden dan hun toewijzing
naar hun verkoopplaats brengen. Deze kleinhandelaren
waren niet in de verdeeling te Amsterdam opgenomen.
De overige Amsterdamsche kleinhandelaren, die wel in
de verdeeling te dezer stede waren opgenomen, hebben
hiertegen meermalen ~~geprotesteerd~~ [bezwaar gemaakt], echter zonder re-
sultaat. Zij wezen erop, dat er in werkelijkheid geen
verschil bestond tusschen [de wijze waarop] ~~het koopen~~ der kleinhandela-
ren [hun aankopen deden] voor den oorlog. ~~Enkelen kochten rechtstreeks op~~
~~hun eigen naam,~~ [Enkelen kochten zelf op de afslagen,] doch de meesten maakten gebruik van
een commissionair. De eersten hebben thans een eigen
toewijzing, die zij geheel mogen behouden; de laatsten
[bekomen slechts hun via verdeeling] ~~moeten van de verdeeling betrekken~~. Het gevolg is,
dat de eerstgenoemden meer handel ontvangen dan de
laatsten, hetgeen, vooral op de markten, tot naijver
aanleiding geeft.

We hebben daarom deze aangelegenheid op 11
dezer met den heer Haasnoot besproken, waarbij wij er
tevens op wezen, dat bij den aanvang der zeevischver-
deeling te Ymuiden [alle kleinhandelaren] zijn uitge-
schakeld. De groothandels- en de kleinhandelszaken
werden daar gescheiden gehouden. ~~De consequentie~~ De kern van dit document is een klacht over rechtsongelijkheid binnen de Amsterdamse vishandel. Vier specifieke kleinhandelaren (Bergen, Bambergen, Buter en L. Jansen) genoten een uitzonderingspositie waarbij zij rechtstreeks bij visafslagen in het land mochten inkopen. De overige handelaren waren aangewezen op het centrale distributiesysteem ("de verdeeling") in Amsterdam.

Het probleem was dat de direct-inkopers hierdoor feitelijk meer handel verkregen dan hun collega's. De handgeschreven correcties in de tekst scherpen het argument aan: er wordt benadrukt dat er vóór de oorlog geen fundamenteel verschil was in de inkoopwijze tussen beide groepen, waardoor de huidige ongelijke behandeling door de autoriteiten onrechtvaardig wordt gevonden. De tekst eindigt met een verwijzing naar IJmuiden, waar een strikte scheiding tussen groot- en kleinhandel was ingevoerd om dergelijke scheefgroei te voorkomen. Dit document is gesitueerd in de context van de Nederlandse visserij tijdens de Tweede Wereldoorlog. De genoemde "Nederlandsche Visscherij Centrale" (NVC) werd in 1940 door de bezetter opgericht om de visserijsector volledig te reguleren. Voedselvoorziening was cruciaal, en de NVC stelde strikte regels op voor prijzen en distributie om de markt onder controle te houden.

De "heer Haasnoot" met wie de zaak is besproken, was vermoedelijk een afgevaardigde of inspecteur van deze centrale. Het document toont de bureaucratische realiteit van de oorlogsjaren, waarin traditionele handelsvrijheden botsten met het nieuwe regime van centrale sturing en rantsoenering, wat leidde tot lokale spanningen en "naijver" op de Amsterdamse markten.