Getypt verslag of memorandum met handgeschreven kanttekeningen en correcties. Onbekend, vermoedelijk midden 20e eeuw (gezien de spelling "Nederlandsche Visscherij Centrale" en de context van distributie, mogelijk jaren '40 of vroege jaren '50). [Handgeschreven tekst linksboven:]
Heer Duinkers
Ik begrijp niet goed wat hier feitelijk wordt medegedeeld & wat het beteekent in verband met het betoog.
[Paraaf]

[Getypte tekst met handgeschreven correcties:]
De consequentie hiervan moest zijn, dat de bovengenoemde kleinhandelaren, die, wat hun toewijzing op een primairen afslag betreft, tevens als groothandelaar konden worden aangemerkt, moesten worden verplicht om hun toewijzing op den afslag alhier aan te voeren. Zij ontvangen daarvoor de normale grossierswinst. Als kleinhandelaar kunnen ze dan normaal in de verdeeling worden opgenomen en ontvangen dan op hun beurt een toewijzing.

De Nederlandsche Visscherij Centrale verklaarde zich in principe bereid om in deze richting te besluiten, doch de heer Haasnoot maakte het voorbehoud, dat hij ~~eerst~~ te zijnen kantore wilde ~~onderzoeken~~ nagaan, om welke reden het vorige jaar de thans geldende regeling was getroffen. Hij zou ons ~~hieromtrent nog nader inlichten.~~ daarna zijn definitieve beslissing laten weten.

[Paraaf]

[Handgeschreven tekst onderaan:]
In zake de bewuste aaltoewijzing hebben wij gesteld dat de bedoelde vier personen als grossiers wellicht kunnen worden beschouwd, maar dan verplicht moeten worden de toewijzing van 100% naar de vischafslag te Amsterdam ter verdeeling aan te voeren. Zij zouden dan verder te Amsterdam als kleinhandelaar in de verdeeling kunnen worden opgenomen en een toewijzing ontvangen volgens de voor den kleinhandel hier ter stede bestaande normen. Het document behandelt een logistiek en reglementair vraagstuk binnen de vissector. Er is sprake van een groep van vier kleinhandelaren die blijkbaar ook direct op primaire afslagen inkopen (een groothandelsfunctie).

Het voorstel is om deze handelaren te verplichten hun volledige toewijzing (100%) eerst naar de centrale visafslag in Amsterdam te brengen. Hierdoor treden ze op als grossiers, waarvoor ze een grossiersminst ontvangen. Vervolgens moeten zij zich als gewone kleinhandelaren aansluiten bij de lokale distributie ("verdeeling") om hun eigen verkoopvoorraad te verkrijgen volgens de geldende normen.

De tekst laat een proces van overleg zien: de Nederlandsche Visscherij Centrale is akkoord, maar een functionaris (Haasnoot) houdt een slag om de arm om de historische redenen van de huidige regeling te controleren. De handgeschreven noot linksboven toont kritiek of verwarring van een lezer over de relevantie van deze passage voor een breder betoog. De "Nederlandsche Visscherij Centrale" (NVC) was een orgaan dat tijdens en kort na de Tweede Wereldoorlog een centrale rol speelde in het reguleren van de vismarkt, de prijzen en de distributie. In een tijd van schaarste of strakke regulering was het essentieel dat handelaren niet op meerdere niveaus (zowel groothandel als detailhandel) onrechtmatige voordelen behaalden ten opzichte van anderen.

De discussie over "aaltoewijzing" duidt op de specifieke regulering van de palinghandel. Het document weerspiegelt de bureaucratische controle op de handelsketen in een periode waarin de overheid of centrale organen de markt stuurden om een eerlijke verdeling te waarborgen.