Getypt ambtelijk concept (met handgeschreven correcties). [Bovenaan gecentreerd:]
C o n c e p t.
=========

[Rechtsboven:]
HB.

[Linksboven, diagonaal in kader:]
VII

Aanvulling van het Tweede Uitvoeringsbesluit van het Vissche-
rijbesluit 1941 met bepalingen in zake den verkoop in winkels
en vischhallen.

Door ambtenaren van den Centralen Contrôle Dienst is
er vaak over geklaagd, dat aan de hand van het 2e Uitvoerings-
besluit te Amsterdam niet kan worden opgetreden tegen winke-
liers, die weigerden om hun visch direct aan het publiek te
verkoopen, doch deze visch geheel of gedeeltelijk voor vaste
klanten reserveerden. Er werd op aangedrongen om het 2e Uit-
voeringsbesluit aan te vullen met een bepaling van het 8e Uit-
voeringsbesluit, geldende voor de Gemeente Den Haag . Artikel
8 van dit Besluit bepaalt, dat de kleinhandelaren zijn ge-
houden om de visch onmiddellijk na ontvangst en zonder achter-
houding van hoeveelheden voor bestellingen in den winkel, hal
of marktplaats te koop aan te bieden. Het bezorgen aan huis-
restaurants hieronder begrepen- is verboden.

Tijdens een bespreking, welke wij hierover met den Chef
van den Centralen Contrôle Dienst afd. Visch te Amsterdam had-
den, bleek, dat deze contrôle-ambtenaar een dergelijke maat-
regel wel een stapje in de goede richting achtte, doch dat
geenszins van een afdoende maatregel kon worden gesproken.
Hij deelde namelijk mede, dat hij op zijn best over 4 contrô-
leurs kon beschikken, die dus contrôle moeten houden op pl.m.
60 winkels voor versche visch en pl.m.100 visch- en fruit-
zaken. Het spreekt vanzelf, dat in deze verhouding van een
effectieve contrôle geen sprake kan zijn,; het zou slechts
mogelijk blijken om eenige winkeliers per dag te contrôleeren,
doch het meerendeel der winkeliers zou op den ouden voet door
kunnen gaan. Het komt ons voor, dat er, nu de zaken zoo staan, * Probleemstelling: De tekst beschrijft een juridisch en praktisch knelpunt in de voedselvoorziening van Amsterdam. Winkeliers omzeilden de gelijke verdeling door vis te reserveren voor 'vaste klanten' (vriendjespolitiek of zwarte handel), wat onder de toenmalige wetgeving in Amsterdam lastig aan te pakken was.
* Juridische oplossing: Men stelt voor om de strengere regels van Den Haag over te nemen, waarbij winkeliers verplicht worden alle vis direct bij binnenkomst publiekelijk te koop aan te bieden en waarbij thuisbezorging (een methode om controle te ontwijken) verboden wordt.
* Operationele beperking: De essentie van het document ligt in de laatste alinea: de machteloosheid van de handhaving. Met slechts 4 controleurs voor 160 verkooppunten is de pakkans nihil, waardoor nieuwe regels waarschijnlijk slechts "papieren tijgers" blijven. Dit document biedt een inkijkje in de dagelijkse praktijk van de distributie en schaarste tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De Centralen Contrôle Dienst (CCD) was in het leven geroepen om de naleving van de distributievoorschriften te controleren en zwarte handel te bestrijden.

De tekst illustreert de spanning tussen de centrale overheid (die trachtte de schaarse middelen eerlijk te verdelen via besluiten) en de lokale praktijk, waar winkeliers probeerden hun eigen netwerken te bevoordelen. Het tekort aan personeel bij de CCD was een structureel probleem, waardoor de zwarte markt en informele circuits ondanks strenge wetgeving konden blijven floreren. De spelling (bijv. "visch", "contrôle") is conform de toen geldende schrijfwijze van vóór de spellinghervorming van 1947.