Getypte notulen/verslag (pagina 4). Niet vermeld op deze pagina; op basis van taalgebruik en de genoemde instanties (de "Centrale") waarschijnlijk daterend uit de jaren '40 (Tweede Wereldoorlog). -4-

... de Volendammers-vertegenwoordigers besproken en deze hebben zich met de door ons voorgestelde maatregelen vereenigd.

De heer Haasnoot deelt mede, dat de Volendammers ook in het aanstaande seizoen te Volendam hun aal zullen blijven verdeelen. Spreker heeft er evenwel geen bezwaar tegen, dat de door den Heer Van Meurs voorgestelde maatregelen zullen worden ingevoerd. Hiertoe zal door de Nederlandsche Visscherijcentrale aan Volendam moeten worden voorgeschreven, dat zij per vier toewijzingen er drie in levenden toestand naar Amsterdam moeten brengen en een in gerookten toestand. Verder zullen de contrôle-maatregelen in overleg en op aanwijzing van Amsterdam moeten worden getroffen. In dit verband wijst de heer Haasnoot op de absoluut onvoldoende outillage van de Vischhal te Amsterdam. Het is een houten gebouw, een broeihok, waarover door de groothandelaren zeer wordt geklaagd.

De heer Sixma zegt toe, dat de outillage zoo mogelijk zal worden verbeterd. Er zal worden bekeken of er luiken of roosters in de houten wanden kunnen worden gemaakt ter vergrooting der ventilatiemogelijkheid; het ijshok in de Vischhal kan door middel van ijsstaven worden gebruikt als koelcel. Hooge temperaturen komen des zomers ook in moderne steenen gebouwen voor.

De heer De Haer merkt hierbij op, dat de grossiers zich nu wel op de Vischhal beroepen, doch dat de schuld in hoofdzaak bij hen is gelegen. Zij hebben de aal in het vorige seizoen dermate slecht verzorgd, dat deze meestal in dooden toestand op de markt aankwam. Met de meest perfect geoutilleerde vischhal was dan niet meer mogelijk om deze aal weer goed te krijgen.

De heer Sixma zegt, dat desondanks alles in het werk zal worden gesteld om de outillage van de Vischhal te verbeteren.
Ten aanzien van de contrôle op de visschers en op de venters te Volendam zegt de Heer Haasnoot nog, dat deze zoo goed mogelijk zal worden georganiseerd. Men mag echter niet vergeten, dat de Centrale ook voor zeer groote moeilijkheden staat, daar zij niet over voldoende personeel kan beschikken en dit in de komende maanden nog wel moeilijker zal worden.

De heer De Haer dringt ook aan op controle op grossiers te Enkhuizen; in het afgeloopen seizoen hebben deze grossiers uitsluitend de dunste aal naar Amsterdam gezonden. De tekst biedt inzicht in de logistieke en kwalitatieve uitdagingen van de vishandel in oorlogstijd. De kernpunten zijn:
* Distributieregels: Er wordt een strikte verhouding opgelegd voor de levering van aal: per vier toewijzingen moeten er drie levend en één gerookt worden aangeleverd.
* Gebrekkige Infrastructuur: De Amsterdamse "Vischhal" wordt omschreven als een houten "broeihok" dat ongeschikt is voor de opslag van vis, wat leidt tot klachten van de groothandel.
* Kwaliteitsgeschil: Er bestaat een conflict tussen de marktbeheerders en de handelaren (grossiers). Waar de grossiers de faciliteiten de schuld geven, stelt De Haer dat de handelaren zelf de vis slecht verzorgen, waardoor deze al dood op de markt arriveert.
* Personeelstekort: De toezichthoudende instantie (de Centrale) kampt met een tekort aan personeel, wat de handhaving van de regels bemoeilijkt. De genoemde "Nederlandsche Visscherijcentrale" (NVC) was een overheidsorgaan dat tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) de gehele vissector reguleerde. De schaarste aan voedsel en middelen maakte een strakke regie noodzakelijk. De discussie over levende versus gerookte aal en de dunne aal uit Enkhuizen wijst op pogingen om de beperkte voedselvoorraad zo eerlijk en kwalitatief goed mogelijk over de steden (met name Amsterdam) te verdelen. De term "toewijzingen" bevestigt dat de handel op dat moment niet vrij was, maar onderdeel uitmaakte van een distributiesysteem.