Getypt verslag van een vergadering met handgeschreven kanttekeningen en correcties. Vermoedelijk maart/mei 1943 (gebaseerd op handgeschreven data "15/3 43" en "16/5 '43"). (7

De Heer Veldkamp deelt mede, dat de Centrale bezig is met deze aangelegenheid te bekijken. Gelet op het feit, dat momenteel ook andere steden in de zeevisch-regeling moeten worden ingeschakeld is zelfs te verwachten, dat de aanvoer naar Amsterdam zal afnemen.

De Heer Van Meurs dringt er ernstig op aan, dat dit niet zal plaatsvinden. Spreker zet uit, dat de groote steden het in vergelijking met de kleinere, die dichter bij het platte land zijn gelegen zeer veel moeilijker hebben wat betreft de voedselvoorziening. Het is zaak dat de Visscherijcentrale met dit feit ernstig rekening houdt en zooveel mogelijk visch naar de groote steden dirigeert.

(Handgeschreven in de linker marge:)
Teneinde vermindering van het vleeschrantsoen op te vangen, welke in korte tijd in dit rantsoen bijna tot op de helft is verminderd.
(Aansluitend op de getypte tekst, doorgehaald:) ook al in verband met de toekomst.

De Heer Haasnoot zegt toe, dat dit zijn bijzondere aandacht zal hebben.
(Doorgehaald: De Ambten H. en Z.)
De venters F.L. Buter: Het rooken van visch.

De Heer Haasnoot deelt mede, dat deze aangelegenheid reeds het punt van bespreking bij de Centrale uitmaakt. De Centrale zal maatregelen nemen, dat aan het rooken van visch zooveel mogelijk een einde wordt gemaakt.

(Onderaan diverse handgeschreven notities en parafen:)
16/5 '43
JH 15/3 43
W.v.H.
N.V.C.
S.H.D.
r.u.p.
sill.
7 X Het document is een verslag van een ambtelijk overleg tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De kern van de discussie draait om de schaarste van voedsel.

1. Stad vs. Platteland: De Heer Van Meurs kaart een klassiek probleem aan uit de oorlogsjaren: de grote steden (zoals Amsterdam) hebben het veel zwaarder dan het platteland, waar men dichter bij de bron van voedsel zit. Hij pleit voor een voorkeursbehandeling in de visdistributie.
2. Vleesrantsoen: De handgeschreven kantlijn-notitie is cruciaal; deze legt de link tussen de visvoorziening en de halvering van het vleesrantsoen. Vis werd gezien als de noodzakelijke vervanger voor vlees (eiwitten).
3. Het roken van vis: Er wordt besloten het roken van vis te beëindigen. In die periode werd het roken van vis vaak verboden omdat gerookte vis langer houdbaar was en daardoor makkelijker op de zwarte markt verhandeld kon worden, of omdat de benodigde brandstoffen voor het roken te schaars waren. De "Centrale" (de Rijksdienst voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd) wilde de controle over de totale verspreiding behouden. Dit document bevindt zich in de context van de Rijksinspectie voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd. De genoemde "Centrale" is de Nederlandsche Visscherij Centrale (NVC), die onder toezicht stond van het Departement van Landbouw en Visscherij.

In 1943 nam de schaarste in bezet Nederland dramatische vormen aan. De tekst weerspiegelt de bureaucratische pogingen om de distributie van de schaarse middelen (zoals zeevis) te reguleren om sociale onrust in de grote steden te voorkomen. De heer Haasnoot (waarschijnlijk de bekende visserij-ambtenaar uit die tijd) fungeert hier als de autoriteit die de klachten van de handel (de venters) en de lokale bestuurders aanhoort.