Getypt concept (memorandum) met handgeschreven annotaties en correcties. Vermoedelijk 6 maart 1943 (gebaseerd op de handgeschreven datum "6/3 '43"). In de tekst wordt verwezen naar vergaderingen op 2 en 18 februari jongstleden. [Linkerbovenhoek, handgeschreven:]
1 X Th. Meurs
1 X Dir.
1 X Insp.
1 X Th. Siel.
6/3 '43

[Midden boven:]
C o n c e p t . HB.
=================

Het persoonlijk in ontvangst nemen van de toewijzingen op den vischafslag en het persoonlijk verkoopen op de verkoopplaatsen

Langzamerhand is op de Vischmarkt de gewoonte ontstaan, dat bepaalde vischhandelaren hun visch door collega's in ontvangst lieten nemen en vooral op de markten, ook door dezen lieten verkoopen. Vanzelfsprekend heeft dit in de practijk tot moeilijkheden en fraudes aanleiding gegeven, reden waarom de Verdeelingscommissie in haar vergadering van 2 Februari jl. besloot te adviseeren, dat een voorschrift zou worden uitgevaardigd, dat iedere kleinhandelaar verplicht was persoonlijk zijn toewijzing in ontvangst te nemen, behalve in de gevallen, dat schriftelijk dispensatie van dit voorschrift werd gegeven (bijv.bij ziekte). Aangezien naar onze meening dit voorschrift te rigoreus was en in bepaalde gevallen zelfs onuitvoerbaar, hebben wij deze aangelegenheid in de vergadering der Commissie van 18 Februari jl. opnieuw doen behandelen, waarbij wij tegenwoordig waren. De notities van beide vergaderingen doen wij U in bijlage dezes toekomen.

Ten aanzien van deze aangelegenheid mogen wij nog het volgende naar voren brengen.

Bepaalde kleinhandelaren maakten er een gewoonte van om aan collega's briefjes voor den afslager mede te geven, waarin [handgeschreven invoeging:] zij berichtten, dat zij verhinderd waren om zelf hun visch in ontvangst te komen nemen. In werkelijkheid verrichtten deze personen, zooals is gebleken, andere werkzaamheden, welke niet tot het terrein van den vischhandel behoorden. Tegen deze handelingen behoort vanzelfsprekend met kracht te worden opgetreden. Het is echter zonder meer niet mogelijk om alle handelaren voor te schrijven persoonlijk hun toewijzing in ontvangst te komen nemen. In het algemeen kan dit wel voor de groep straathandelaren, die als regel hun bedrijf geheel Dit document is een ambtelijk advies over het aanscherpen van de regels op de vismarkt. De kern van de problematiek is dat vishandelaren niet zelf komen opdagen bij de afslag, maar collega's sturen. Dit wordt misbruikt door handelaren die officieel vis toegewezen krijgen, maar ondertussen andere (niet-toegestane) werkzaamheden verrichten.

De tekst toont een spanningsveld tussen de "Verdeelingscommissie", die een zeer strikte regel voorstelt (altijd persoonlijk verschijnen), en de opstellers van dit stuk, die pleiten voor een pragmatischer aanpak. Zij vinden een algehele verplichting te streng, maar willen wel optreden tegen degenen die met valse voorwendselen (briefjes voor de afslager) de regels ontduiken. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen verschillende typen handelaren, waarbij voor straathandelaren een strenger regime wel haalbaar wordt geacht. Het document dateert uit maart 1943, een periode tijdens de Duitse bezetting van Nederland waarin schaarste heerste. Voedselvoorziening en distributie stonden onder streng toezicht van de overheid. De "Verdeelingscommissie" was een instrument van de distributiedienst om te zorgen dat schaarse goederen (zoals vis) eerlijk en volgens de regels werden verdeeld onder erkende handelaren.

Controle was in deze oorlogsjaren essentieel om de zwarte handel tegen te gaan. De vrees voor "fraudes" die in de tekst wordt genoemd, moet dan ook in het licht van deze schaarste en de strikte distributiewetten worden gezien. De handgeschreven namen in de kantlijn duiden op een interne circulatie binnen een gemeentelijke of regionale dienst (mogelijk de Directie en Inspectie van de betreffende markt of distributiedienst). De archaïsche spelling met "sch" (visch, vischmarkt) was op dat moment nog de officiële schrijfwijze.