• Kwantiteit: De tabel geeft een gedetailleerd inzicht in de wekelijkse aanvoer. Opvallend is de enorme piek in de laatste week van januari (25/1-30/1), waarbij het totaal aan zoetwatervis (19.278 halve kilo's) bijna viermaal zo hoog is als de week ervoor.
• Soorten: De meest aangevoerde zoetwatervissen zijn voorn, brasem en blei. Dit zijn typische witvissen die in grote getale in de Nederlandse binnenwateren voorkwamen.
• Fluctuatie: In de week van 11 januari tot 16 januari is de aanvoer van verse zoetwatervis extreem laag (slechts 1313 halve kilo's). Dit kan duiden op een periode van strenge vorst, waardoor de binnenwateren dichtgevroren waren en vissen onmogelijk was. De aanvoer van gerookte vis bleef in die periode wel stabiel, wat suggereert dat dit uit voorraad kwam of van elders (zee) werd aangevoerd.
• Eenheden: Door de vermelding in "halve kilogrammen" lijken de getallen groter dan ze in kilo's zouden zijn; dit was een gebruikelijke administratieve methode in de vishandel en distributie in die tijd.

Dit document stamt uit de winter van 1942-1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de voedselvoorziening strikt gereguleerd door het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd.

Vlees was schaars en ging op de bon, waardoor vis een cruciale bron van eiwitten werd voor de Nederlandse bevolking. De visserij op de Noordzee was door de oorlogsvoering en het Sperrgebiet (verboden gebied) zeer beperkt, waardoor de focus verschoof naar de binnenvisserij (IJsselmeer en rivieren). Dergelijke statistieken waren noodzakelijk voor de distributie-organen om te bepalen hoeveel vis er beschikbaar was voor de bevolking en de bezetter. De vermelding van "twee Kerstdagen" en "Nieuwjaar" in de kolommen benadrukt de continuïteit van de voedselregistratie, zelfs tijdens feestdagen.