Getypt ambtelijk voorstel of concept-besluit betreffende de vishandel.
Origineel
Getypt ambtelijk voorstel of concept-besluit betreffende de vishandel. In de tekst wordt verwezen naar een vergadering van 2 februari 1943. 2
- Wijziging van het 2e Uitvoeringsbesluit ten-
einde betere contrôle op den verkoop in vischwinkels
te bereiken. (2e Uitvoeringsbesluit wordt onder no.
3 met 8e Uitvoeringsbesluit van Gemeente Den Haag
overlegd).
Artikel 8 van het 2e Uitvoeringsbesluit zal hiertoe
moeten worden aangevuld met de bepaling, dat de
kleinhandelaren gehouden zijn de visch onmiddellijk
na aankomst op de verkoopplaats of in de winkel- of
hal en zonder achterhouding van hoeveelheden voor
bestellingen of voor vaste klanten aan het publiek
te koop aan te bieden.
Het bezorgen aan huis - restaurants hieronder
begrepen- is verboden.
Het bepaalde in het voorgaande lid is niet van
toepassing op ziekenhuizen en naar het oordeel van
de Centrale daarmede gelijk te stellen inrichtingen.
Een en ander komt overeen met de redactie
van het 8e Uitvoeringsbesluit (Den Haag) en het 12
de (Haarlem).
Bovendien zou in dit artikel het nog kunnen
worden bepaald, dat de Burgemeester van Amsterdam
de uren kan bepalen, waartusschen verkoop in de
winkels en hallen (voor alle categorieën van klein-
handelaren of voor één bepaalde categorie, bijv.
de visch -en fruitzaken- zie hieromtrent de
notities van de vergadering der Verdeelingscommissie
d.d. 2 Februari 1943) moet plaatsvinden.
Door het bovenstaande zal worden voorkomen,
dat speciaal de winkeliers hun visch niet direct
aan het publiek verkoopen, doch deze bestemmen voor
vaste klanten e.d. met alle gevolgen van dien. Op
de markten vindt reeds directen verkoop plaats. Dit
schrijven wij in verband met de orde op de markten
voor. Wanneer thans de winkels ook worden verplicht,
zal hiermede bron van anomisiteit tusschen beide
groepen worden weggenomen, doch bovendien de visch-
distributie in belangrijk betere banen worden ge-
leid. Bij de huidige regeling is contrôle van C.C.D.
vrijwel niet mogelijk, omdat winkelier zich beroept
op zijn recht om visch te verkoopen aan wie hij wil. * Kern van het voorstel: Het document stelt een wijziging voor in de regels voor de detailhandel in vis. De belangrijkste eis is dat vis direct na aankomst aan het algemene publiek te koop moet worden aangeboden. - Verbod op voortrekkerij: Het expliciet verbieden van het "achterhouden" van voorraad voor vaste klanten of speciale bestellingen wijst op schaarste. Men wil voorkomen dat winkeliers onder de toonbank verkopen.
- Distributiebeperkingen: Bezorging aan huis (ook aan restaurants) wordt verboden om de controle op de distributie te vergemakkelijken en informele handel tegen te gaan. Alleen instellingen zoals ziekenhuizen krijgen een uitzondering.
- Regulering van tijden: Er wordt voorgesteld om de burgemeester van Amsterdam de macht te geven specifieke verkooptijden vast te stellen.
- Handhaving: De tekst noemt de C.C.D. (Crisis Controle Dienst), de instantie die belast was met het opsporen van overtredingen van de distributiewetten en de zwarte handel. De huidige regels worden als te zwak beschouwd omdat winkeliers zich beroepen op hun contractvrijheid ("recht om visch te verkoopen aan wie hij wil"). Dit document stamt uit februari 1943, een periode in de Tweede Wereldoorlog waarin de voedselschaarste in bezet Nederland steeds nijpender werd. Vis was een belangrijk onderdeel van het menu, maar de aanvoer was grillig door de beperkingen op de visserij in de Noordzee.
De overheid (onder toezicht van de bezetter) probeerde de distributie volledig te beheersen om een eerlijke verdeling (via bonnen) te garanderen en de zwarte markt uit te roeien. De genoemde "animositeit" (in de tekst foutief gespeld als "anomisiteit") tussen marktkooplieden en winkeliers suggereert dat er spanning bestond over de ongelijke regeldruk: op de markt was de controle op directe verkoop blijkbaar al strenger dan in de winkels. Door de regels gelijk te trekken, hoopte men de orde te herstellen en de macht van de C.C.D. te vergroten.