Getypt verslag van een vergadering of bespreking (waarschijnlijk notulen of een ambtelijk verslag). Niet expliciet vermeld op deze pagina, maar op basis van spelling en context (vischverdeeling, distributie) te dateren in de jaren '40 (vroege wederopbouw of late bezettingstijd). -2-

De Heer Lammers zegt, dat de huidige vischverdeeling het leven van de Commissieleden en van de ambtenaren van het Marktwezen tot een hel maakt. Speciaal voor ons, menschen uit de practijk is het onmogelijk om op de Vischmarkt normaal nog verder te werken. Het is dan ook ten zeerste gewenscht, dat de verdeeling opnieuw onder de oogen wordt gezien in dier voege, dat voor bepaalde categorieën van handelaren eenzelfde toewijzing wordt gegeven. Deze maatregel zal de rust in den Afslag ten zeerste bevorderen. Spreker voegt er evenwel aan toe, dat deze maatregel een klap in het gelaat is van den bona-fide vischhandel. Desondanks moet spreker met klem aandringen op het nemen van dezen maatregel.

De Heer Böhne is van meening, dat er verschil moet worden gemaakt tusschen de grootere winkeliers en de straathandelaren. Spreker wijst erop, dat deze winkeliers op hooge kosten zitten. Er zijn echter een aantal kleinere winkeliers, die niet op zulke hooge lasten zitten en deze zouden kunnen worden gelijkgesteld met de straathandelaren.

De Heer Gootjes onderschrijft het betoog van Lammers, doch toont hierbij nog aan, dat het noodzakelijk is, om de verdeelingslijst grondig na te zien. Er staan nu verschillende menschen op deze lijst, die in het geheel niet voor een toewijzing in aanmerking komen. Spreker wijst op de Huizer-kleinhandelaren, die in kaas en visch handelen. Deze menschen zullen moeten kiezen, met welk artikel zij verder willen handelen. Het is gewenscht, dat er een strengere selectie wordt toegepast.

De Heer Lammers toont hierbij nog aan, dat het de bedoeling van Gootjes is, om te voorkomen, dat, wanneer gelijke toewijzingen zullen worden gegeven, de bona-fide handelaren gelijk worden gesteld met de prullen uit den vischhandel. Deze laatsten zullen daarom uit dezen handel moeten verdwijnen.

De Heer Van Meurs begint met te zeggen, dat Lammers heeft betoogd, dat hij niet bang is voor de actie op de Vischmarkt door bepaalde kleinhandelaren gevoerd; practisch komt het standpunt, dat hij thans wenscht in te nemen, hierop neer, dat hij voor deze actie uit den weg wil gaan. Er is thans een groep menschen, die het alle instanties lastig maakt om te bereiken, dat zij een hoogere toewijzing zal krijgen. Om aan al dat gecritiseer een einde te maken, gaat Lammers voor hen uit den weg. Spreker wijst erop, dat de verdeelingscommissie naar beste vermogen getracht heeft het verschil in toewijzingen zooveel mogelijk met de werkelijkheid in overeenstemming te doen zijn. Het is toch vóór den oorlog altijd zoo geweest, dat bepaalde handelaren meer verkochten dan andere. Deze toestand is nu in de huidige vischverdeeling zooveel mogelijk vastgelegd. Het is een vaststaand feit, dat er altijd verschil in verkoopschoeveelheid heeft bestaan, doch het moeilijke bij de opstelling der verdeeling is geweest, dat men de nauwkeurige gegevens om deze verschillen aan te toonen mist. Een en ander heeft veel moeilijkheden en ruzie opgeleverd en daarom wil men thans blijkbaar alle handelaren een gelijke toewijzing geven. Het document beschrijft een intern conflict over de distributie van vis (de "vischverdeeling"). Door de schaarste moeten er keuzes worden gemaakt over wie hoeveel vis mag inkopen bij de afslag. Er tekenen zich drie kampen af:
1. De voorstanders van gelijke toewijzing: Om de rust op de markt te bewaren en administratieve "hel" te voorkomen, stelt Lammers voor iedereen dezelfde hoeveelheid te geven, ook al benadeelt dit de gevestigde ("bona-fide") handel.
2. De voorstanders van differentiatie: Böhne wil onderscheid tussen grote winkeliers (met hoge vaste lasten) en kleine straathandelaren.
3. De pleitbezorgers voor sanering: Gootjes wil de lijst opschonen en handelaren die in meerdere producten (zoals kaas én vis) handelen dwingen te kiezen, om zo de "echte" vishandel te beschermen.

Van Meurs concludeert dat de Commissie geprobeerd heeft historisch rechtvaardig te zijn, maar dat door een gebrek aan harde gegevens ("nauwkeurige gegevens") en de voortdurende ruzies en kritiek, een overgang naar een systeem van gelijke toewijzingen onvermijdelijk lijkt. Dit verslag stamt vermoedelijk uit de periode direct na de Tweede Wereldoorlog (ca. 1945-1948) of de laatste oorlogsjaren in Nederland. In deze tijd was er sprake van een strikt distributiestelsel vanwege schaarste. De vismarkt was een cruciale schakel in de voedselvoorziening.

De spelling (zoals "visch", "zoo", "menschen") is de oude spelling-De Vries en Te Winkel, die na 1947 officieel werd afgeschaft (hoewel in ambtelijke stukken vaak langer vastgehouden werd aan de oude vormen). De term "Huizer-kleinhandelaren" verwijst naar de handelaren uit de vissersplaats Huizen, die van oudsher met vis (en vaak kaas) langs de deuren gingen, onder andere in Amsterdam en het Gooi. De spanning tussen de "bona-fide" (gevestigde, professionele) handelaren en de "prullen" (gelukszoekers of minder kwalitatieve handelaren) is tekenend voor een markt die onder druk staat door rantsoenering. De Heer Lammers De Heer Böhne De Heer Gootjes De Heer Van Meurs.