Getypt verslag van een vergadering of ambtelijke notulen. -3-

Spreker deelt mede, dat er 85 straathandelaren een dubbele toewijzing ontvangen en 38 winkeliers, dat is bij elkaar 123, terwijl er 226 handelaren een enkele toewijzing ontvangen. Indien men nu alle handelaren eenzelfde toewijzing geeft, beteekent dit in de practijk, dat men de moeilijkheden verplaatst. Het is toch logisch, dat dan de groep, die 35 % van het totaal aantal handelaren omvat, die al een dubbele toewijzing heeft, met de actie gaat beginnen. Het is daarom voor den Wethouder en den Burgemeester zeer moeilijk om plotseling een nieuwe richting in te slaan. Niemand kan immers den Wethouder de garantie geven, dat hij, wanneer hij dezen maatregel neemt, van de moeilijkheden af is. Het zal zeer moeilijk zijn om de winkeliers en de straathandelaren gelijk te stellen. De straathandel heeft vaak vroeger wel veel meer visch verkocht dan de winkelstand, doch daar staat tegenover, dat deze laatsten op veel hoogere lasten zitten. Spreker wijst er ten slotte op, dat de aalverdeeling reeds ongeveer gelijk is. Het is namelijk zoo, dat de handelaren, die een dubbele toewijzing ontvangen, geen gerookte aal erbij ontvangen, terwijl de straathandelaren, die een enkele toewijzing ontvangen, als tegemoetkoming er een toewijzing gerookte dunne aal bij hebben gekregen, hetgeen neerkomt op een belangrijke vermindering in verschil tusschen een enkele en dubbele toewijzing.

De Heer Sixma
memoreert, dat er aanvankelijk stemmen waren opgegaan, dus vóórdat tot de verdeeling was overgegaan, om voor alle handelaren gelijke toewijzingen te stellen. Dit standpunt is echter spoedig verlaten, omdat de bona-fide handelaren hiertegen ernstig bezwaar maakten. Is de toestand op het oogenblik nu nog wel zoo, dat er groote verschillen tusschen de categorieën onderling bestaan?

De Heer Lammers
deelt mede, dat hij het standpunt van den heer Van Meurs op hoogen prijs stelt. Vanzelfsprekend is het voor de bona-fide handelaren zeer moeilijk om op het standpunt van gelijke verdeeling voor iedereen te gaan staan. De Commissieleden weten, dat zij de vischverdeeling hebben moeten opbouwen zonder een enkel feitelijk gegeven, doch geconstateerd moet worden, dat deze verdeeling zoo eerlijk mogelijk heeft plaatsgehad en dat de toewijzingen zijn gegeven zonder aanzien van de politieke kleur van den handelaar. Doch juist de politiek van enkele kleinhandelaren maakt het ons thans onmogelijk op deze wijze door te gaan. Het is eenvoudig niet te beschrijven op welke wijze de Commissieleden en de ambtenaren van het Marktwezen door deze handelaren worden beljegend en gequalificeerd. Spreker is het volkomen eens met den heer Van Meurs, dat de kans bestaat, dat de handelaren, die thans een dubbele toewijzing ontvangen, in het geweer zullen komen. Vast staat echter, dat de Commissie iets moet doen om de onrust op de Vischmarkt weg te wisschen. Verder moet geconstateerd worden, dat de verdeeling, zooals deze thans is, wellicht eerlijker is, dan wanneer deze zou zijn geschied aan de hand van de omzetcijfers. * Kernproblematiek: De tekst beschrijft een conflict over de distributiequota (toewijzingen) van vis, specifiek (gerookte) aal, tussen straathandelaren en winkeliers. Er is sprake van een historisch gegroeid systeem van "enkele" en "dubbele" toewijzingen dat onder druk staat.
* Argumentatie:
* Winkeliers hebben hogere vaste lasten dan straathandelaren, wat een ongelijke toewijzing zou rechtvaardigen.
* Straathandelaren met een enkele toewijzing krijgen ter compensatie gerookte aal.
* Er is angst voor sociale onrust ("in het geweer komen") bij verandering van het systeem.
* Bestuurlijke druk: De commissieleden en ambtenaren van het Marktwezen worden persoonlijk aangevallen ("bejegend en gekwalificeerd") door ontevreden handelaren. Er wordt benadrukt dat de verdeling apolitiek is geschied. Dit document stamt waarschijnlijk uit de periode van de wederopbouw of de late jaren '30 (gezien de spelling en de systematiek van schaarste en toewijzingen). In deze tijd was de distributie van levensmiddelen strikt gereguleerd door de overheid en lokale marktcommissies. De genoemde "Vischmarkt" en de rollen van "Wethouder" en "Burgemeester" wijzen op een verslag van een gemeentelijke commissievergadering, mogelijk in een stad met een grote vishandel zoals Amsterdam of Den Haag. Het debat weerspiegelt de spanning tussen de gevestigde middenstand (winkeliers) en de ambulante handel (straathandelaren) in een tijd van economische regulering. Marktwezen