Getypte notulen/verslag van een vergadering. Niet expliciet vermeld op deze pagina, maar de tekst verwijst naar het "Visscherijbesluit 1941", wat duidt op een datering tijdens de Duitse bezetting van Nederland. -5-.

...op uit moeten; zij kunnen nu echter niet op twee plaat-
tegelijk zijn. Het is gemakkelijk om een regeling
op papier te zetten, doch men moet nimmer vergeten,
dat een zoodanige regeling in de practijk ook uitvoer-
baar moet zijn. Voorop moet toch staan, dat men niet
bezig is om bepaalde winkelzaken kapot te maken. Hoewel
spreker dus wel met de Commissie kan meevoelen, moet
hij er toch op wijzen, dat een Overheidsorgaan slechts
regelen kan ontwerpen, die het nakomt en daarvoor dan
ook alle verantwoordelijkheid op zich neemt. Indien
men op een regeling nu weer allerlei afwijkingen toe-
laat, levert dit in de practijk groote moeilijkheden
op, omdat niet is vast te stellen, wat de materieele
grondslag voor de afwijkingen moet zijn. Het moet vast
staan, dat verkoop door personeel in winkels geoorloofd
is; ditzelfde geldt echter ook voor het op de Visch-
markt afhalen van de goederen. Ten aanzien van het af-
halen van de visch voor collega's die ziek zijn, onder
overlegging van een ziekenbriefje, is spreker zeer
huiverig. Dit is een middel voor ontduiking, hetgeen
spreker uit de practijk bekend is. Deze kwestie zal op
korten termijn nader onder de oogen moeten worden ge-
zien. Verder staat het vast, dat het doen van bij-werk-
zaamheden door vischhandelaren niet aan de beoordeeling
van de Commissie is onderworpen. Men zal dus moeten
betrachten een regeling te treffen, waarbij de straat-
handelaren worden verplicht om hun toewijzing zelf in
ontvangst te nemen en op de openbare markten te ver-
koopen en voor de winkeliers zal het voorschrift moeten
worden nagekomen in den zoo even behandelden zin.

De Heer Lammers heeft aan het betoog van den heer Van Meurs niet veel
toe te voegen. De Commissie heeft slechts willen be-
reiken, dat ieder zooveel mogelijk zijn eigen toewij-
zing in ontvangst neemt. Voor den winkelier kan dat
natuurlijk zijn knecht zijn.

De Heer Gootjes zegt, dat de Commissie er vooral bezwaar tegen heeft,
dat de heeren Frommé en Van Beek voor een 50-tal win-
keliers een expeditie van visch verzorgen.

De Heer Frommé geeft een overzicht van de werkwijze van de visch- en
fruitzaken.

De Heer Van Meurs kan zich de kriegelheid van de versche-vischhandelaren
wel indenken, doch men kan niet voor elke ontstemming
uit den weg gaan. Men mag toch niet uit het oog verlie-
zen, dat de middenstand zakelijk in gansch andere om-
standigheden verkeert dan de straathandel.

De Secretaris stelt vervolgens aan de orde: aanvulling van het Tweede
Uitvoeringsbesluit van het Visscherijbesluit 1941 met
bepalingen ter verscherping van de contrôle op de win-
keliers. Het is de bedoeling om in het Tweede Uitvoe-
ringsbesluit een bepaling op te nemen, dat de winkeliers
zijn verplicht om de hun op de Vischmarkt toegewezen
visch onmiddellijk en zonder achterhouding van partijen
voor vaste klanten in den winkel aan het publiek te ver-
koopen. Het bedienen van vaste klanten aan huis zal dan
verboden zijn.

De Heer Van Meurs zegt ten aanzien van dit punt, dat dit wel een stap in
de goede richting betekent, doch dat het zeker geen
afdoende maatregel is. Er ontstaat dan namelijk weer een Dit document verslaat een technisch-administratieve discussie over de distributie en verkoop van vis. De kern van het debat op deze pagina draait om de uitvoerbaarheid van regels en het voorkomen van fraude (zoals het gebruik van valse ziekenbriefjes om toewijzingen over te dragen). Er is een duidelijk spanningsveld zichtbaar tussen de belangen van de 'gevestigde' winkeliers (de middenstand) en de straathandelaren.

Opvallend is de discussie over "vaste klanten". De overheid probeert via het Tweede Uitvoeringsbesluit te voorkomen dat winkeliers partijen vis achterhouden voor hun vertrouwde clientèle of hen aan huis bedienen. Dit suggereert een schaarste-economie waarbij de overheid streeft naar een eerlijke, publieke verdeling van beschikbare goederen. Het document moet geplaatst worden in de context van de Nederlandse visserijsector tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het genoemde "Visscherijbesluit 1941" was een door de Duitse bezetter (via de Nederlandse departementen) ingevoerde maatregel om de visserij en de distributie van vis onder strikte controle te brengen.

Tijdens de bezetting was er sprake van toenemende schaarste. Om de zwarte handel tegen te gaan en de voedselvoorziening te reguleren, werden distributiecommissies en strikte toewijzingssystemen opgezet. De discussie tussen de heren Van Meurs, Lammers, Gootjes en Frommé illustreert de frictie tussen de bureaucratische noodzaak van controle en de dagelijkse handelspraktijk in een tijd van tekorten. De tekst geeft een uniek inkijkje in hoe de overheid grip probeerde te krijgen op de kleinhandel tot op het niveau van de "knecht" en de verkoop aan huis.