Ambtelijk concept of afschrift van een brief/verslag. Omstreeks januari/februari 1941 (gebaseerd op genoemde data in de tekst). (voor zoetwatervisch tot 1 Juni a.s.) [rechtsboven omcirkeld: 2]
niet veel visch aan den afslag wordt
verwacht, zal deze regeling geen moei-
lijkheden met zich brengen. Zoodra
over enkele weken de officieele verdeelingspercen-
tages door de Visscherijcentrale zijn vastge-
steld, zal de verdeeling zonder moeite
kunnen geschieden.

Zooals ik in mijn brief van
~~23 Januari 1941 no. 4011/6/117 voorstelde~~ [doorgehaald in rood]
~~berichtte~~ [rood], i.v.m. een wijziging van de
omzetbelasting, deze belasting m.i.v.
1 Januari 1941 niet meer mag worden door-
berekend. Ik stelde daarom voor
deze belasting in den vorm van "admi-
nistratiekosten" aan de koopers in rekening
te brengen. Hiertoe werd ik bij Besluit
van B. en W. dd. 31 Januari 1941, no. 1676/11 gemachtigd.
Door de vaststelling van de
maximumprijzen van zoetwater-
visch zullen in de gevallen, dat de
maximumprijs wordt gehaald, deze
administratiekosten niet meer in
rekening mogen worden gebracht, daar
men hierdoor boven den maximumprijs
zou komen. Dit is niet geoorloofd,
daar de prijzen zijn bepaald inclusief
alle kosten. In de betreffende gevallen
komt dus de omzetbelasting geheel ten
laste van de gemeente. Zoodra ik eenig
inzicht heb in de nadeelen [geschreven over 'kosten'], welke hierdoor
voor de gemeente ontstaan, zal ik maat-
regelen overwegen, om deze nadeelen [geschreven over 'kosten'] te
ondervangen, bv. door verhooging van bepaalde
heffingen. Hieromtrent zal ik U dan nader
informeeren. Dit document illustreert de bureaucratische complexiteit van de voedselvoorziening en prijsbeheersing tijdens de bezettingsjaren. De kern van het probleem is een conflict tussen verschillende regelingen:
1. Omzetbelasting: Per 1 januari 1941 mocht deze niet meer direct aan de koper worden doorberekend.
2. Creatieve oplossing: De gemeente probeerde dit te omzeilen door de belasting te camoufleren als "administratiekosten", waarvoor zelfs een besluit van Burgemeester en Wethouders (B. en W.) werd genomen.
3. Maximumprijzen: De invoering van wettelijke maximumprijzen door de landelijke overheid (via de Visscherijcentrale) blokkeerde deze ontsnappingsroute. Omdat de maximumprijs "all-in" is, mag er niets extra's bovenop worden geteld.

De conclusie van de schrijver is dat de gemeente hierdoor direct financieel nadeel ondervindt. Hij kondigt aan dit tekort te willen compenseren door andere lokale belastingen te verhogen. Het document dateert uit het begin van 1941, de periode waarin de Duitse bezetter de Nederlandse economie steeds strakker reguleerde (de zogenaamde 'geleide economie'). De Visscherijcentrale was een overheidsorgaan dat toezicht hield op de visserijsector om schaarste te beheersen en eerlijke distributie (via distributiebonnen) mogelijk te maken.

De discussie over de omzetbelasting is interessant omdat de bezetter in 1940/1941 het belastingstelsel hervormde om het meer in lijn te brengen met het Duitse systeem. Gemeenten zochten in deze periode voortdurend naar wegen om hun begroting sluitend te krijgen, terwijl hun autonomie door centrale prijsvoorschriften en landelijke verordeningen steeds verder werd ingeperkt.