Handgeschreven ambtelijke notitie/verslag van een bespreking. 15 oktober 1941. (N.B. Originele spelling en interpunctie zijn aangehouden.)

verdeelingsvisch $15/10$ 1941

M. Houthoff - Kraan Insp. Prijzen
Insp. de Boer schetst regeling voor zoetwatervisch: verdeeling
verzoekt samenwerking wat controle betreft.
Kraan 1 controleur: Bottenberg is toegevoegd aan
Econ. Dienst van de Politie i Seibeking; deze
is specialist op vischgebied.
verder gaarne bereid tot samenwerking.
Mosselen. Dir. schetst de regeling.
kwestie Roosman. actie van A'damsche
grossiers, die buiten regeling zijn gehouden.
V.C. niet erg koppig op inschakeling grossiers
i.v.m. reputatie.
R. zou in 't voorjaar toewijzing aal hebben
verkocht.
Kraan ons niet bekend; valt niet onder onze contrôle.
op Insp. Prijsbeh. heeft hij niet verder een
ongunstigen indruk gemaakt.

controle op bewering R. dat hij 4 wagon
per week mosselen zou hebben aangevoerd.
H. gaat niet vanwege Bureau Prijsbeheersching. Is niet
onze taak om een losse bewering te contrôleeren.

Prijsbeh. staat op standpunt, dat geen overbodige
schakel moet worden gesteld. Grossiers nooit in mosselen
gedaan, dan uit oogpunt van prijsbeheersching zeer ongewencht
dat ze thans worden ingeschakeld.

groenteprijzen samenwerking i.v.m.
te hooge prijzen grossiers! * Kern van het document: Het document verslaat een overleg over de distributieketen van schaarse goederen (vis en mosselen) en de noodzaak van strikte prijsbeheersing. Er is sprake van frictie tussen de overheid (die de keten kort wil houden) en de groothandel (grossiers).
* De kwestie Roosman: Er wordt gediscussieerd over een handelaar genaamd Roosman. Er zijn geruchten over onregelmatigheden (verkoop van aal-toewijzingen) en twijfels over zijn beweringen betreffende aanvoervolumes (4 wagons per week). De ambtenaren concluderen dat zij niet elke "losse bewering" kunnen natrekken.
* Economische visie: Het Bureau Prijsbeheersching hanteert het principe van de 'kortste weg'. Elke extra schakel (zoals grossiers die voorheen niet in mosselen handelden) wordt gezien als een kostenverhogende factor die de consumentenprijs onnodig opdrijft. Men wil speculatie en prijsopdrijving door tussenhandelaren voorkomen.
* Handhaving: Er is een duidelijke link met de politie. Specialist Seibeking van de Economische Dienst wordt genoemd als de expert die toezicht houdt, wat de repressieve aard van de voedselvoorziening in oorlogstijd onderstreept. Deze notitie stamt uit oktober 1941, een periode waarin de Duitse bezetter de Nederlandse economie steeds strakker reguleerde via de zogenaamde 'distributie'. Door de oorlogsschaarste ontstond een levendige zwarte markt. Om dit tegen te gaan, werden instanties zoals de Inspectie van de Prijzen en het Bureau Prijsbeheersching in het leven geroepen of uitgebreid.

Het document illustreert de bureaucratische strijd om de voedselketen te beheersen. De overheid probeerde de macht van de grossiers (groothandelaren) in te perken om prijzen kunstmatig laag te houden en controle over de distributie te behouden. De "reputatie" van handelaren speelde hierbij een grote rol; wie verdacht werd van zwarte handel of prijsopdrijving, werd buiten de officiële regelingen gehouden. De afsluitende opmerking over groenteprijzen laat zien dat de problematiek van te dure tussenhandelaren in alle sectoren van de voedselvoorziening speelde.