30 april 1942. De Directeur van het Marktwezen, G.F. Sixma. MARKTWEZEN - AMSTERDAM.

Amsterdam, 30 April 1942.

AAN DE HANDELAREN, DIE TOEGANG HEBBEN
TOT DE GEMEENTE VISCHMARKT.

HIERMEDE BRENG IK TE UWER KENNIS, DAT VERZOEKEN EN KLACHTEN
I.Z. DE VERDEELING UITSLUITEND KUNNEN WORDEN INGEDIEND OP HET HOOFD-
KANTOOR VAN DEN DIENST VAN HET MARKTWEZEN.

IN GEEN GEVAL KAN IK TOELATEN, DAT DE LEDEN DER VERDEELINGS-
COMMISSIE OMTRENT HET BOVENSTAANDE WORDEN LASTIGGEVALLEN. DEZE LEDEN ZIJN
PERSOONLIJK VOOR DE TOEWIJZINGEN IN DE VERDEELING NIET VERANTWOORDELIJK.

AAN HANDELAREN, DIE NA DEZE KENNISGEVING NOG VOORTGAAN MET
HET LASTIGVALLEN, MOLESTEEREN E.D. VAN DE LEDEN DER VERDEELINGSCOMMISSIE
ZAL ZOO NOODIG DOOR MIJ VOOR KORTER OF LANGER TIJD DE TOEGANG TOT DE
VISCHMARK WORDEN ONTZEGD, ONGEACHT NOG ANDERE MAATREGELEN, DIE TEGEN HEN
ZULLEN WORDEN GETROFFEN!

DE DIRECTEUR,
G.F.SIXMA.

(Noot: De vetgedrukte woorden in de transcriptie komen overeen met de onderstreepte delen in het originele document.) Dit document is een officiële waarschuwing van de Dienst van het Marktwezen in Amsterdam. De toon is streng en autoritair, wat wordt benadrukt door het gebruik van hoofdletters en onderstrepingen. De kernboodschap is tweeledig:
1. Bureaucratische procedure: Klachten over de visverdeling mogen alleen via het hoofdkantoor lopen.
2. Bescherming van personeel: Er is sprake van agressie tegenover de leden van de verdeelingscommissie (lastigvallen, "molesteeren"). De directeur stelt expliciet dat deze individuele leden niet persoonlijk verantwoordelijk zijn voor de toewijzingen.

De sanctie voor het overtreden van deze regels is zwaar: ontzegging van de toegang tot de vismarkt, wat voor een handelaar in die tijd het verlies van broodwinning betekende. Het document dateert van april 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze periode werd gekenmerkt door toenemende schaarste en een strikt distributiesysteem voor voedsel.

De "verdeeling" waarover gesproken wordt, was cruciaal: omdat er te weinig vis was voor de vraag, bepaalde een commissie wie wat kreeg. Dit leidde onvermijdelijk tot grote spanningen, frustratie en wanhoopsdaden bij handelaren die hun handel zagen slinken. G.F. (Gerrit Frederik) Sixma, de directeur van het Marktwezen, probeerde met dit schrijven de orde te handhaven en zijn ambtenaren te beschermen tegen de woede van de handelaren. De dreiging met "andere maatregelen" kan in de context van 1942 ook duiden op inschakeling van de bezettingsautoriteiten of de politie. G.F. Sixma Marktwezen Politie