Archiefdocument
Origineel
[Bovenaan de pagina, deels afgesneden:]
streeks aan den consument (dus het publiek) (2)
leveren.
[In linker marge: § 7 of Art 7]
Kleinhandelaren, die zich niet aan het
onder 5 en 6 bepaalde houden, zullen voor
bepaalden tijd door de Centrale van de verdeeling
worden uitgesloten.
's-gravenhage 1941
De Directeur der Nederlandsche
Visscherij centrale.
[Onderste gedeelte van het blad:]
[In linker marge:] eveneens
9. kleinhandelaren, [doorgehaald: die zich aan] [daarboven doorgehaald: zijn verplicht]
[daarboven: zich] [doorgehaald: overtreding] der vastgestelde maxi-
mumprijzen schuldig maken, kunnen
voor bepaalden tijd van de verdeeling
worden uitgesloten.
23/9/41/HB Het document bevat twee bepalingen (mogelijk artikelen 7 en 9) die sancties vastleggen voor visverkopers die de regels overtreden:
1. Naleving van algemene distributievoorschriften: De eerste paragraaf stelt dat handelaren die zich niet houden aan de bepalingen in eerdere artikelen (5 en 6), uitgesloten worden van de visdistributie.
2. Prijsbeheersing: De tweede paragraaf (paragraaf 9) is een concept-uitbreiding. Hierin wordt bepaald dat handelaren die de maximumprijzen overschrijden, ook uitsluiting riskeren. De uitsluiting van de 'verdeeling' (de levering van vis door de centrale overheid) was een zware sanctie die in feite neerkwam op een tijdelijk beroepsverbod.
3. Redactieproces: De vele doorhalingen tonen het proces van juridische formulering. Er is gezocht naar de juiste verwoording voor 'schuldig maken aan overtreding' versus het simpelweg niet opvolgen van verplichtingen. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland was de voedselvoorziening strikt gecentraliseerd. De Nederlandsche Visscherij Centrale (NVC) was verantwoordelijk voor het toezicht op de vissector. Om de zwarte markt tegen te gaan en de schaarse vis eerlijk te verdelen, werden maximumprijzen vastgesteld.
De NVC trad hard op tegen handelaren die sjoemelden. De strafmaat in dit document — uitsluiting van de distributie — was effectiever dan een geldboete, omdat een handelaar zonder aanvoer van de NVC geen handel meer kon drijven. De datering (september 1941) valt in een periode waarin de tekorten groter werden en de regelgeving steeds repressiever werd. De initialen 'HB' onderaan verwijzen waarschijnlijk naar de opsteller of de behandelend ambtenaar binnen de Centrale.
Samenvatting
Het document bevat twee bepalingen (mogelijk artikelen 7 en 9) die sancties vastleggen voor visverkopers die de regels overtreden:
1. Naleving van algemene distributievoorschriften: De eerste paragraaf stelt dat handelaren die zich niet houden aan de bepalingen in eerdere artikelen (5 en 6), uitgesloten worden van de visdistributie.
2. Prijsbeheersing: De tweede paragraaf (paragraaf 9) is een concept-uitbreiding. Hierin wordt bepaald dat handelaren die de maximumprijzen overschrijden, ook uitsluiting riskeren. De uitsluiting van de 'verdeeling' (de levering van vis door de centrale overheid) was een zware sanctie die in feite neerkwam op een tijdelijk beroepsverbod.
3. Redactieproces: De vele doorhalingen tonen het proces van juridische formulering. Er is gezocht naar de juiste verwoording voor 'schuldig maken aan overtreding' versus het simpelweg niet opvolgen van verplichtingen.
Historische Context
Tijdens de Duitse bezetting van Nederland was de voedselvoorziening strikt gecentraliseerd. De Nederlandsche Visscherij Centrale (NVC) was verantwoordelijk voor het toezicht op de vissector. Om de zwarte markt tegen te gaan en de schaarse vis eerlijk te verdelen, werden maximumprijzen vastgesteld.
De NVC trad hard op tegen handelaren die sjoemelden. De strafmaat in dit document — uitsluiting van de distributie — was effectiever dan een geldboete, omdat een handelaar zonder aanvoer van de NVC geen handel meer kon drijven. De datering (september 1941) valt in een periode waarin de tekorten groter werden en de regelgeving steeds repressiever werd. De initialen 'HB' onderaan verwijzen waarschijnlijk naar de opsteller of de behandelend ambtenaar binnen de Centrale.