Handgeschreven ambtelijke notitie of brief-ontwerp (genummerd met een '2' rechtsboven). 5 augustus 1941 (vermeld in de tekst). De oorzaak van dezen geringen aanvoer moet gezocht worden in het bestaan van een stelsel van maximumprijzen voor zoetwatervisch. Wanneer nl. deze visch op den gem. afslag wordt aangevoerd, spreekt het vanzelf, dat door het gemeentelijk apparaat de maximumprijzen worden toegepast, terwijl bij aanvoer (van de grossiers) op het buitenterrein contrôle op de prijzen eveneens vrij gemakkelijk kan plaatsvinden. Aangezien echter het artikel visch, in de huidige tijdsomstandigheden, bij de bevolking ~~zeer trek is~~ ^[ingevoegd:] groote behoefte daaraan trek is ^, is het duidelijk, dat de handelaren hiervan profiteeren, door prijzen te vragen, die ver boven de maximumprijzen liggen. Voor het artikel aal komt daarbij nog de volgende bijzonderheid. De maximumprijs voor gerookte aal ligt beduidend hooger, dan die van de versche aal. Het gevolg is dan ook geweest, dat vrijwel de geheele versche aalaanvoer door rookers boven de maximumprijs is opgekocht en als gerookte aal onder de bevolking is gebracht. Dit beteekent echter tevens, dat een zoo bij uitstek geschikt volksvoedsel als versche aal is, vrijwel niet voor de bevolking ~~ter~~ beschikbaar kwam. Dit klemt temeer, omdat de max. prijzen van versche aal zoodanig is gesteld, dat deze voor vrijwel elke beurs bereikbaar is, terwijl dit van den prijs der gerookte aal niet kan worden gezegd.

Uit het bovenstaande blijkt m. i. reeds duidelijk, dat het dringend gewenscht is, dat tene- ~~deze maatregelen~~ ^[ingevoegd:] in het belang van de bevolking maatregelen worden genomen ^. Ik kan u thans berichten, dat het overleg met de V. C. ~~tot een gunstig resultaat heeft geleid~~. Een en ander is mogelijk geworden, doordat inmiddels in werking is getreden het Visscherijbesluit 1941 (besluit van den Secretaris-Generaal van Landbouw en Visscherij d.d. 5/8 1941 No 2731) ~~en blabla~~.

Artikelen van dit besluit regelt de organisatieplicht van alle belanghebbenden bij de visserij (de verplichting om zich als georganiseerde aan te sluiten bij de Nederlandsche V. C.) In dit document beklaagt de schrijver zich over het disfunctioneren van de prijsbeheersing in de visserijsector. De kern van het probleem is dat de vastgestelde maximumprijzen voor verse aal weliswaar sociaal bedoeld zijn (om het voor iedereen betaalbaar te houden), maar in de praktijk leiden tot schaarste. Handelaren en 'rokers' kopen de verse aal op tegen prijzen boven het maximum, roken deze vervolgens, en verkopen het voor een veel hogere prijs als luxe-artikel. Hierdoor verdwijnt de goedkope verse aal van de markt.

De schrijver stelt voor om in te grijpen via het nieuwe Visscherijbesluit 1941. Dit besluit dwingt vissers en handelaren zich te verenigen in een centrale organisatie (de Visch Centrale), waardoor de overheid meer grip krijgt op de distributieketen en de prijsvorming. Dit document is geschreven tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van een geleide economie met strikte distributie en prijsbeheersing om zwarte handel tegen te gaan en de voedselvoorziening te waarborgen.

De term "V.C." verwijst naar de Nederlandsche Visch Centrale, een van de vele 'bedrijfschappen' of centrale organen die door de bezetter (onder toezicht van de Secretaris-Generaal) werden opgericht om sectoren te reguleren. De genoemde datum 5 augustus 1941 markeert het moment waarop de administratieve controle over de visserij werd verstevigd. Het document toont de spanning tussen de papieren werkelijkheid van prijsregels en de weerbarstige praktijk van de oorlogseconomie.