Archiefdocument
Origineel
(Voor zeevissch zijn tot nu toe geen
maximumprijzen vastgesteld.
Gerookte aal en paling
boven 200 gram (2-3 stuks in een 1/2 kg) 2,17
va 100 – 200 gram (va 3-5 stuks in een 1/2 kg) 1,88
va 50 – 100 ,, (va 5-10 stuks in een 1/2 kg) 1,62
tot 50 gram (tot hoogstens 10 stuks in een 1/2 kg) 1,16
Ongepelde garnalen per 1/2 kg. 0,37⁵
gepelde garnalen per 100 gram 0,3½
Zoetwatervissch.
Baars 0,37
enz.
[Doorgehaald: Vissch]
R Dit document dient als een prijslijst of een ontwerp voor een officiële bekendmaking van maximumprijzen. De tekst is met potlood geschreven in een zakelijke, functionele hand.
Enkele opvallende kenmerken:
* Prijsdifferentiatie: Bij gerookte aal en paling is er een duidelijke prijsstaffel op basis van het gewicht per stuk. Grotere vissen (boven 200 gram) zijn per eenheid duurder dan kleinere vissen. De tekst tussen haakjes geeft ter controle het aantal vissen per halve kilo aan.
* Terminologie: Het gebruik van de afkorting "va" (vanaf) en de aanduiding "per 1/2 kg" of "per 100 gram".
* Munteenheid: De prijzen zijn in guldens. De kleine superscript '5' bij de prijs voor ongepelde garnalen en de '½' bij gepelde garnalen duiden op halve centen, wat in die periode een gangbare precisie was voor gereguleerde levensmiddelenprijzen.
* Spelling: De spelling met '-isch' (zeevissch, zoetwatervissch) is de spelling-De Vries en Te Winkel, die officieel tot 1947 in gebruik was. Tijdens de Tweede Wereldoorlog voerde de Nederlandse overheid (onder toezicht van de bezetter) een strikt systeem van prijsbeheersing in om inflatie en woekerprijzen als gevolg van schaarste tegen te gaan. De "Rijksbureau's" stelden voor bijna alle levensmiddelen maximumprijzen vast.
De opmerking bovenaan dat er voor "zeevissch" nog geen prijzen zijn vastgesteld, is historisch interessant. Dit kan te maken hebben met de grote onzekerheid en de gevaren van de zeevisserij tijdens de oorlog (mijnen, spergebieden), waardoor de aanvoer onregelmatig was en prijsvorming lastig te reguleren. Zoetwatervis en kweekproducten zoals paling waren makkelijker te controleren. De handtekening of paraaf 'R' onderaan zou kunnen verwijzen naar een controlerend ambtenaar of een specifieke afdeling van een distributiekantoor. Rijksbureau
Samenvatting
Dit document dient als een prijslijst of een ontwerp voor een officiële bekendmaking van maximumprijzen. De tekst is met potlood geschreven in een zakelijke, functionele hand.
Enkele opvallende kenmerken:
* Prijsdifferentiatie: Bij gerookte aal en paling is er een duidelijke prijsstaffel op basis van het gewicht per stuk. Grotere vissen (boven 200 gram) zijn per eenheid duurder dan kleinere vissen. De tekst tussen haakjes geeft ter controle het aantal vissen per halve kilo aan.
* Terminologie: Het gebruik van de afkorting "va" (vanaf) en de aanduiding "per 1/2 kg" of "per 100 gram".
* Munteenheid: De prijzen zijn in guldens. De kleine superscript '5' bij de prijs voor ongepelde garnalen en de '½' bij gepelde garnalen duiden op halve centen, wat in die periode een gangbare precisie was voor gereguleerde levensmiddelenprijzen.
* Spelling: De spelling met '-isch' (zeevissch, zoetwatervissch) is de spelling-De Vries en Te Winkel, die officieel tot 1947 in gebruik was.
Historische Context
Tijdens de Tweede Wereldoorlog voerde de Nederlandse overheid (onder toezicht van de bezetter) een strikt systeem van prijsbeheersing in om inflatie en woekerprijzen als gevolg van schaarste tegen te gaan. De "Rijksbureau's" stelden voor bijna alle levensmiddelen maximumprijzen vast.
De opmerking bovenaan dat er voor "zeevissch" nog geen prijzen zijn vastgesteld, is historisch interessant. Dit kan te maken hebben met de grote onzekerheid en de gevaren van de zeevisserij tijdens de oorlog (mijnen, spergebieden), waardoor de aanvoer onregelmatig was en prijsvorming lastig te reguleren. Zoetwatervis en kweekproducten zoals paling waren makkelijker te controleren. De handtekening of paraaf 'R' onderaan zou kunnen verwijzen naar een controlerend ambtenaar of een specifieke afdeling van een distributiekantoor.