Getypte notitie van een telefonische afspraak.
Origineel
Getypte notitie van een telefonische afspraak. 9 april 1943. 46a/88/5 a
Telef.afspraak met Mr.Vijftigschilt
der Ned.Visscherij Centrale
d.d.9 April 1943.
Buter eigen toewijzing op primaire veilingen; wordt
door Buter zelf ontvangen en in zijn rookerij gerookt.
Daarna levert hij deze gerookte aal aan den Afslag, waar
deze wordt verdeeld.
De aal, die Buter van zijn commissionnairs moet ont-
vangen(Hansen, v.d.Mey, Miedema etc.) wordt door deze
commissionnairs aan den Afslag gezonden op naam van
Buter. De Afslag geeft deze aal aan Buter met een ge-
leidebiljet naar zijn rookerij. Buter rookt en levert de
gerookte aal weder aan den Afslag, waar ze in de verdee-
ling wordt gebracht.
Buter wordt, net als iedere andere kleinhandelaar,
in de verdeeling alhier opgenomen.
C.van Bambergen.
/te Enkhuizen ½ % toewijzing op Enkhuizen wordt door Edelenbosch /
ontvangen. Deze aal wordt door Edelenbosch direct aan den
Afslag gezonden, waar ze in de verdeeling wordt gebracht.
Bambergen komt als kleinhandelaar normaal in de ver-
deeling. De Nederlandsche Visscherij Centrale zal hierom-
trent Van Bambergen en Edelenbosch berichten.
Bergen.
Toewijzing Harderwijk. Als Bambergen. Bergen heeft
terzake reeds opdracht van de Nederlandsche Visscherij
Centrale ontvangen. Dit document is een verslag van een telefonische afspraak tussen een onbekende ambtenaar (vermoedelijk van een lokale visserijautoriteit of afslag) en de heer Vijftigschilt van de Nederlandsche Visscherij Centrale (NVC). Het onderwerp is de strikte regulering van de distributie en verwerking van aal (paling) tijdens de Tweede Wereldoorlog.
De kernpunten zijn:
* Controle op de keten: De documentatie beschrijft een gesloten systeem waarbij vis (aal) na toewijzing aan een roker (zoals Buter) verplicht moet terugkeren naar de visafslag voor verdere distributie onder kleinhandelaren.
* Bureaucratie: Het gebruik van "geleidebiljetten" toont de mate van bureaucratische controle aan om zwarte handel te voorkomen en de voedselvoorziening te beheersen.
* Specifieke toewijzingen: Er worden concrete percentages en locaties genoemd (½ % toewijzing op Enkhuizen, toewijzing Harderwijk), wat wijst op een centraal gestuurde distributie-economie.
* Rollen: Er wordt onderscheid gemaakt tussen de rollen van commissionairs (tussenpersonen), rokerijen (verwerkers) en kleinhandelaren. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) stond de economie onder streng toezicht. De Nederlandsche Visscherij Centrale speelde een cruciale rol in het reguleren van de visserijsector. Vanwege voedselschaarste en de noodzaak om de Duitse bezetter te bevoorraden (en de Nederlandse bevolking van het strikt noodzakelijke te voorzien), werden producten zoals paling streng gerantsoeneerd.
Zonder officiële toewijzing en de bijbehorende papieren (zoals het genoemde geleidebiljet) was het illegaal om vis te transporteren of te verwerken. Dit document illustreert hoe zelfs op het niveau van individuele rokerijen en handelaren (Buter, Van Bambergen, Bergen) elke stap in het proces werd vastgelegd om te garanderen dat de vis in het officiële distributiecircuit bleef. De datum, april 1943, valt in een periode waarin de schaarste toenam en de controles door de bezettingsautoriteiten en hun uitvoerende organen steeds strenger werden.