Getypte ambtelijke correspondentie (doorslag/kopie).
Origineel
Getypte ambtelijke correspondentie (doorslag/kopie). – 2 –
Ten slotte geven wij U in overweging de Nederlandsche Visscherij Centrale te berichten, zulks in antwoord op haar brief van 23 Maart 1943 No. 7362/V/Ve., dat het Gemeente-bestuur niet langer bezwaar heeft, dat Buter op dezelfde wijze als het vorige jaar zijn handel rechtstreeks betrekt van primaire afslagen en/of grossiers, doch dat hij deze visch via den afslag te Amsterdam naar de hem aangewezen verkoopplaatsen moet voeren. Verder zal de Nederlandsche Visscherij Centrale moeten worden verzocht te bevorderen, dat een aanschrijving wordt gericht aan de grossiers van Buter, dat zij hem evenals het vorige jaar rechtstreeks van visch mogen voorzien.
De Gemeentelijk Adviseur De Directeur,
voor Voedings- en Distributie-
aangelegenheden, Het document betreft een ambtelijk besluit over de logistiek en bevoorrading van de visdetailhandel tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een handelaar genaamd Buter krijgt toestemming om zijn vis rechtstreeks in te kopen bij primaire afslagen of grossiers, net als in het voorgaande jaar. Er is echter een strikte voorwaarde: de vis moet fysiek via de visafslag in Amsterdam worden vervoerd naar de officieel aangewezen verkooppunten.
Deze maatregel diende waarschijnlijk om de controle op de voedseldistributie te waarborgen. Door de goederenstroom via een centraal punt (de afslag) te leiden, kon de overheid toezien op de kwaliteit, de hoeveelheid en het voorkomen van illegale handel (de 'zwarte markt'). De ondertekening door de Adviseur voor Voedings- en Distributie-aangelegenheden onderstreept het belang van deze bureaucratische controle in een tijd van schaarste. In 1943 bevond Nederland zich in het hart van de Duitse bezetting. Voedselvoorziening was een kritieke kwestie en stond onder strikt toezicht van zowel de Nederlandse autoriteiten als de bezetter. De "Nederlandsche Visscherij Centrale" (NVC) was een door de bezetter ingesteld orgaan (een zogenaamd 'Vakgroep' of 'Bedrijfschap') dat toezicht hield op de gehele vissector, van vangst tot consumptie.
Het systeem van distributie en rantsoenering was in deze periode volledig van kracht. Besluiten zoals deze, over wie waar zijn goederen mocht inkopen en hoe deze getransporteerd moesten worden, waren essentieel om de schaarse middelen zo "eerlijk" en gecontroleerd mogelijk over de bevolking te verdelen. De genoemde datum, 23 maart 1943, valt in een periode waarin de tekorten steeds nijpender werden en de regels rondom transport en handel steeds strenger werden gehandhaafd. Bedrijfschap Vakgroep
Samenvatting
Het document betreft een ambtelijk besluit over de logistiek en bevoorrading van de visdetailhandel tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een handelaar genaamd Buter krijgt toestemming om zijn vis rechtstreeks in te kopen bij primaire afslagen of grossiers, net als in het voorgaande jaar. Er is echter een strikte voorwaarde: de vis moet fysiek via de visafslag in Amsterdam worden vervoerd naar de officieel aangewezen verkooppunten.
Deze maatregel diende waarschijnlijk om de controle op de voedseldistributie te waarborgen. Door de goederenstroom via een centraal punt (de afslag) te leiden, kon de overheid toezien op de kwaliteit, de hoeveelheid en het voorkomen van illegale handel (de 'zwarte markt'). De ondertekening door de Adviseur voor Voedings- en Distributie-aangelegenheden onderstreept het belang van deze bureaucratische controle in een tijd van schaarste.
Historische Context
In 1943 bevond Nederland zich in het hart van de Duitse bezetting. Voedselvoorziening was een kritieke kwestie en stond onder strikt toezicht van zowel de Nederlandse autoriteiten als de bezetter. De "Nederlandsche Visscherij Centrale" (NVC) was een door de bezetter ingesteld orgaan (een zogenaamd 'Vakgroep' of 'Bedrijfschap') dat toezicht hield op de gehele vissector, van vangst tot consumptie.
Het systeem van distributie en rantsoenering was in deze periode volledig van kracht. Besluiten zoals deze, over wie waar zijn goederen mocht inkopen en hoe deze getransporteerd moesten worden, waren essentieel om de schaarse middelen zo "eerlijk" en gecontroleerd mogelijk over de bevolking te verdelen. De genoemde datum, 23 maart 1943, valt in een periode waarin de tekorten steeds nijpender werden en de regels rondom transport en handel steeds strenger werden gehandhaafd.