• 5 -

landsche Visscherij Centrale stelt de vraag of het gewenscht is de rook-
capaciteit van Amsterdam uit te breiden.
De Commissie is van meening, dat hieraan thans geen enkele be-
hoefte bestaat. Het verzoek zal na den oorlog opnieuw moeten worden inge-
diend.

Verzoek van N.Posthumius (via Nederlandsche Visscherij Centrale) tot
verkrijging van een vergunning voor het vestigen van een vischwinkel.
Hij heeft voor den oorlog steeds een winkel gehad, doch zoolang de ver-
deeling duurt, staat hij als koopman ingeschreven. De Commissie heeft
overwegend bezwaar om eraan mee te werken, dat straathandelaren zich
in een winkel gaan vestigen. Dit is alleen een poging om onder de
strenge contrôle op de markten uit te komen. Tot nu toe zijn dergelijke
verzoeken dan ook steeds afgewezen en de Commissie adviseert ook hier
om niet aan het verzoek te voldoen.

H.F. Reitema Jr. visch en fruitzaak; vraagt uitbreiding van visch-
toewijzingen. De Commissie adviseert afwijzend. Reitema heeft momenteel
een groote groenten- en fruitzaak.

G.Wezer toewijzing fijne zeevisch. Behandeld in de eerste vergadering.
Wezer legt thans een verklaring over van den vischgrossier L.Zwaan,
waarin deze meedeelt in het basisjaar 1939 1500 kg fijne zeevisch (tarbot
tong en griet te hebben geleverd).
De Commissie heeft thans niet langer bezwaar, dat Wezer wordt
opgevoerd voor ½ toewijzing fijne zeevisch.

Verzoek van de halhouders D.Fleysman, B.Visser J. Dombroek, J.Haage-
doorn, M.Ketser-Jansen, J.Bergen, H.ter Voort en S.Stoeltie om voor
fijne zeevisch in aanmerking te mogen komen.
Het verzoek houdt verband met den aanvoer van een groote partij
Deensche visch, waaronder zeer veel kabeljauw en schelvisch.
De groote kabeljauw is toen verdeeld onder winkeliers, die
voorkomen op de fijne zeevischlijst. De overige handelaren wijzen erop,
dat deze visch vroeger ook door straathandelaren werd verkocht en
speciaal de halhouders voelen zich benadeeld. De Commissie stelt vast,
dat tong, tarbot, griet groote roode poon en zalm in ieder geval onder
fijne zeevisch hoort. De halhouders kunnen niet zonder meer voor fijne
zeevisch in aanmerking komen. Zij moeten bewijzen overleggen, dat zij
deze vischsoorten ook vroeger hebben verkocht.
Ten aanzien van de Deensche visch moet de practijk worden af-
gewacht. Voordat tot verdeeling van elke zending zal worden overgegaan,
zal worden beoordeeld, waaronder de kabeljauw en schelvisch zal worden
gerangschikt. Hierbij zal de grootte van den aanvoer een belangrijke
rol spelen. De Commissie acht het onjuist om ten aanzien hiervan reeds
bij-voorbaat een gedragslijn uit te stippelen.

S.C.Marinus Jr. verzoekt om alsnog in de vischverdeeling te worden opge-
nomen. Verzoek is reeds meermalen afgewezen. Laatstelijk met goedkeuring
van den Wethouder. Thans heeft hij zich tot de Centrale gewend, die zich
tot het Marktwezen wendt, onder mededeeling, dat haar onomstotelijk is
gebleken, dat Marinus reeds jaren in den Amsterdamsche vischhandel een
vrij groote rol heeft gespeeld.
Dit nu kan de Commissie wel onderschrijven, doch deze rol
was niet die van een bona fide kleinhandelaar, integendeel. S.C.Marinus
leende zich ervoor om voor de Urker visschers als gangmaker en prijs-
zetter te fungeeren zulks ten nadeele van den bona fiden kleinhandel. Het document is een verslag van besluitvorming door een commissie die toezicht houdt op de visverkoop en -distributie in Amsterdam. Enkele kernpunten:

1. Strenge Regulering: Er is sprake van een strakke controle op wie vis mag verkopen ("vergunningen") en hoeveel ("toewijzingen"). Dit wijst op een tekort aan goederen (distributiestelsel).
2. Classificatie van Handelaren: Er wordt een scherp onderscheid gemaakt tussen "winkeliers" (gevestigde handelaren) en "straathandelaren". De commissie is huiverig om straathandelaren een winkelvergunning te geven, uit angst dat zij zo aan marktcontroles ontsnappen.
3. Definitie van "Fijne Zeevisch": Er is discussie over welke vissoorten als luxe of "fijn" worden beschouwd (tarbot, tong, griet, zalm, roode poon). Toewijzingen voor deze soorten zijn gewild.
4. Historische Rechten: Besluiten worden gebaseerd op de situatie in het "basisjaar 1939". Handelaren moeten bewijzen dat ze voor de oorlog al in bepaalde vissoorten handelden om nu in aanmerking te komen voor toewijzingen.
5. Bescherming van de Markt: De zaak van S.C. Marinus Jr. laat zien dat de commissie optreedt tegen handelaren die zij niet als "bona fide" beschouwt, bijvoorbeeld vanwege prijsopdrijving of ongewenste praktijken ten gunste van vissers (Urk) en ten nadele van de reguliere kleinhandel. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) of de periode van schaarste direct daarna. De "Nederlandsche Visscherij Centrale" was een orgaan dat tijdens de bezetting werd opgericht om de visserijsector te reguleren en te controleren ten behoeve van de voedselvoorziening. De focus op "toewijzingen", "vergunningen" en het referentiejaar 1939 is kenmerkend voor de geleide economie en het distributiesysteem van die tijd, waarbij geprobeerd werd de zwarte handel in te dammen en de schaarse goederen (zoals de "Deensche visch") volgens strikte regels te verdelen. H.F. Reitema J. Dombroek S.C. Marinus Marktwezen