Getypte pagina (waarschijnlijk een doorslag op dun papier). - 2 -

dus) een overbrengloon geheven f. 0,25 per 100 kg.
artikel 10 Van de opbrengst van artikel 8 keerde de Nederland-
sche Spoorwegen aan de Gemeente uit tweevijfde gedeelte.
In artikel 11 was de bevoegdheid van de Gemeente geregeld om van de
geadresseerde bovendien nog een vergoeding te heffen van f. 0,10
per 100 kg.( zie hierboven; dat is juist het zgn. raccordementsgeld)
Contract van 1939 met Nederlandsche Spoorwegen ( het thans aflooper
de).
artikel 12 VI overbrengloon N.S. 0,15 per 1000kg.
2/5 gedeelte voor Gemeente is vervallen.
bovendien in VIII: De Gemeente mag van belanghebbende geen ver-
goeding heffen wegens het gebruik van de spoorverbinding,.
De toestand is thans dus zoo, dat de Gemeente geenerlei in-
komsten heeft uit de spoorverbinding.
Bij de behandeling van het nieuwe contract in 1937/1938
heeft Marktwezen erop gewezen, dat het begrijpelijk is, dat de
Nederlandsche Spoorwegen bovenstaande nieuwe eischen stelt, omdat
ook de spoorwegen zich groote opofferingen moeten getroosten om
de vereischte service te verleenen, daar de vrachttarieven, in
verband met de concurrentie der auto's, zeer laag moeten zijn.
Het belang der Centrale Markt was tweeledig, werd gezegd.
1e. spoorverbinding behoort bij service, die een morderne markt
behoort te geven.
2e. verbinding van bijzondere beteekenis voor gebruikers van koel-
huis.
Desondanks getracht om eenige verbetering in de voorwaarden te-
verkrijgen op grond van overweging, dat wanneer aantal wagons be-
langrijk zou stijgen (bedroeg toen 300 à 400 per jaar), ook het
belang van N.S. zou vermeerderen.
Daarom getracht clausule in contract op te nemen van
a. voor elke wagon ontvangt de Gemeente van N.S. per jaar f.0,50
tot aan 500 wagons. De kern van deze pagina is een vergelijking tussen oude contractvoorwaarden en het contract uit 1939 aangaande de financiële afwikkeling van goederenvervoer per spoor naar een marktcomplex.

• Verlies van inkomsten: De auteur stelt vast dat de Gemeente onder het contract van 1939 al haar directe inkomsten uit de spoorverbinding is kwijtgeraakt. Waar zij voorheen 2/5 van het overbrengloon ontving en zelf "raccordementsgeld" (vergoeding voor de aansluiting op het spoornet) mocht heffen, is dit in het nieuwe contract geschrapt.
• Concurrentiepositie: Er wordt een interessante historische reden gegeven voor deze verslechterde positie van de gemeente: de N.S. moest de tarieven extreem laag houden om te kunnen concurreren met het opkomende transport over de weg ("de auto's").
• Strategisch belang: Ondanks het gebrek aan directe inkomsten, werd de spoorverbinding door de afdeling "Marktwezen" essentieel geacht voor de "service" van een moderne markt en specifiek voor het koelhuis.
• Onderhandelingspoging: De tekst beschrijft een poging om bij een toename van het verkeer (boven de toenmalige 300 à 400 wagons per jaar) toch een kleine vergoeding (f 0,50 per wagon) voor de gemeente te bedingen.
• Opvallend: Er staat een typefout in de tekst: "morderne" in plaats van "moderne". Dit document is zeer waarschijnlijk afkomstig uit het archief van de Gemeente Amsterdam, specifiek gerelateerd aan de Centrale Markthallen aan de Jan van Galenstraat (geopend in 1934). De spoorverbinding was cruciaal voor de aanvoer van verse producten.

De periode (eind jaren '30) markeert het moment waarop het spoor zijn monopolie op goederenvervoer definitief verloor aan de vrachtwagen. Dit dwong de N.S. tot scherpere contracten en lagere marges, wat de Gemeente, als eigenaar van de marktterreinen en de lokale infrastructuur, in haar portemonnee voelde. De tekst lijkt een voorbereiding of verantwoording te zijn voor nieuwe onderhandelingen, aangezien het contract van 1939 als "thans afloopende" wordt omschreven.