Typschrift (afschrift van een rapport). J.P.N. Boon (Contrôleur van het Marktwezen). Behoort bij brief 77/9/6 M. d.d. 23 Maart 1943 aan den Heer Hoofd-
commissaris van Politie (afd. Kinderpolitie), Alhier van den
Directeur van het Marktwezen.

AFSCHRIFT.
R A P P O R T.
===============

In aansluiting op mijn rapport van 26 Februari 1943 J.L. kan ik
U omtrent het geval met de tien gulden zeven en zestig, hetwelk
ik van Jan Hermanus Sunnotel inbeslag heb genomen het volgende
mededeelen: Sunnotel verklaarde, dat hij de kisten had gekregen
van de tuinder J.H. Goosens, die voor eenigen tijd zijn tuinderij
had achter de Orteliusstraat, alhier. Hij was Goosens behulpzaam
bij het ontruimen van zijn bedrijf. Toen de werkzaamheden waren
beeindigd had Goosens hem een partijtje ledige kisten afkomstig
van de Ned. Veiling gegeven en een oude kano. De kisten zijnde 13
stuks waren stuk. Van deze 13 kisten heb ik er 11 gemaakt en deze
op 22/2 bij B. van Dijk opnaam van den kooper Bach ingeleverd. Op
dat moment had van Dijk geen geld om mij uit te betalen. Eenige
dagen later, ik had geen toegang meer op het terrein in der Centrale
Markt, heb ik aan een persoon gevraagd of hij voor mij even het
geld wat ik van Van Dijk tegoed had wou halen, wat hij dan ook ge-
daan heeft. Het geld heb ik echter nog niet ontvangen. Ik zal U
den persoon aanwijzen, die voor mij het geld zal ontvangen. Op
aanwijzing van Sunnotel heb ik terhoogte van het ingangshek der
Centrale Markt een persoon aangehouden, die, nadat ik hem vroeg of
hij voor Sunnotel een emballagebon bij B. van Dijk had geincasseerd,
mij mededeelde dit inderdaad gedaan te hebben. Hij had een bon
voor f. 11.- en Van Dijk heeft hem f. 11.- met vermindering van
f. 0,33 voor onkosten een bedrag van f. 10,67 uitbetaald. Dit geld
is voorloopig door mij inbeslag genomen.

Op 4 Maart 1943 hoorde ik de mij bekende tuinder J.H. Goosens, oud
63 jaar en wonende Amsteldijk 107 (Noord) Uithoorn. Hij verklaar-
de als volgt: Ongeveer 4 jaar geleden heb ik mijn land verkocht
aan de Gemeente Amsterdam en ben kort daarna naar Uithoorn ver-
huisd. Ik heb nooit aan een jongen (ik vertoon aan Goosens een
foto van Sunnotel) kisten gegeven. U begrijpt wel dat ik geen kisten
waarvoor ik verantwoordelijk wordt gesteld weg ga geven. Had ik
het eventueel wel gedaan dan zou dat vier jaar geleden plaats ge-
had hebben en dan heeft het wel lang geduurd voordat die jongens
ze ingeleverd had.
Het geld zijnde f. 10,67 zal door mij worden gedeponeerd bij den
kassier van het Marktwezen.
Aangezien er geen benadeelde is, kan geen gerechtelijke straf-
vervolging tegen Sunnotel worden ingesteld.
Daar Sunnotel volgens mij onverbeterlijk is zou ik U willen ver-
zoeken deze zaak ter kennis te brengen van de Kinderpolitie.

Amsterdam, 5 Maart 1943.
Contrôleur,
w.g.
J.P.N. Boon.

Voor eensluidend afschrift:
De Directeur van het Marktwezen, * De kern: De controleur van het Marktwezen onderzoekt de herkomst van een geldbedrag dat de jongeman Jan Hermanus Sunnotel heeft verkregen door de verkoop/inlevering van veilingkisten. Sunnotel beweert dat hij deze kisten heeft gekregen van tuinder Goosens.
* Het bewijs: Bij navraag ontkent Goosens dit stellig. Hij is al vier jaar weg uit het gebied en stelt dat hij nooit kisten zou weggeven waarvoor hij financieel verantwoordelijk is. Sunnotels verhaal blijkt dus een leugen.
* Juridische afwikkeling: Hoewel Sunnotel aantoonbaar gelogen heeft over de herkomst van de kisten, concludeert de controleur dat er formeel geen "benadeelde" is (wellicht omdat de kisten als afval werden beschouwd of de rechtmatige eigenaar niet meer te traceren is). Er volgt geen strafrechtelijke vervolging.
* Maatregel: De controleur bestempelt de jongen als "onverbeterlijk" en draagt de zaak over aan de Kinderpolitie voor disciplinaire opvolging. Dit document stamt uit maart 1943, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De locatie van het incident is de Centrale Markt in Amsterdam (het huidige Food Center), een cruciale plek voor de voedselvoorziening en handel in de stad. In een tijd van schaarste en distributiebonnen hadden emballage en restproducten (zoals de genoemde kisten) een relatief hoge waarde.

Het bedrag van f. 10,67 was in 1943 aanzienlijk voor een kind of jongere (vergelijkbaar met ongeveer 80 à 100 euro aan koopkracht vandaag de dag). De verwijzing naar de Kinderpolitie en de kwalificatie "onverbeterlijk" past in de toenmalige tijdsgeest van een strenge, paternalistische aanpak van jeugddelinquentie en "verwilderde" jeugd tijdens de oorlogsjaren.