Bestelbon voor levensmiddelen (rantsoeneringsbon). XXX
Gemeentelijke Distributie van Groenten

Bestelbon № 085193

GEZINSKAART No. .....................................................

Het nevenstaande wordt slechts afgeleverd tegen
afgifte van dezen bon en van de desbetreffende
strook der gezinskaart. De groenten kunnen op
de daarvoor aangewezen uren worden afgehaald
aan distributieplaats ................................................
Zoek geraakte bonnen worden niet vergoed.

Deze bon is slechts geldig in de week
volgende op die waarin besteld is.

Datum bestelling ........................................................

[Rechterkolom:]
............ pond roode kool
............ ,, savoye kool
............ ,, uien
............ ,, wortelen
............ ,, koolrapen
............ ,, bieten (rauw)
............ ,, zuurkool

Totaal ............ pond à 3 cent per kg = f ............

Bovenstaand bedrag door mij ontvangen.

(Handteekening) * Administratieve structuur: Het document is strak gestructureerd om fraude tegen te gaan. Het serienummer en de koppeling aan een 'gezinskaart' zorgen voor een traceerbaar systeem.
* Logistiek: De bon benadrukt dat groenten alleen op specifieke tijden en locaties afgehaald kunnen worden, wat duidt op een strak gereguleerde centrale distributie.
* Valuta en Maatstaven: Er wordt gerekend in 'ponden' (500 gram) en de prijs is vastgesteld op 3 cent per kilogram. Het symbool 'f' staat voor de gulden (florijn).
* Producten: De lijst bevat voornamelijk wintergroenten met een lange houdbaarheid (kolen, wortelen, bieten, uien), wat typerend is voor distributievoorraden die goed bewaard en getransporteerd kunnen worden.
* Geldigheid: De strikte geldigheidstermijn (één week na bestelling) wijst op een systeem dat nauwkeurig probeert de vraag op het aanbod af te stemmen. Deze bestelbon is een tastbaar bewijs van het distributiestelsel in Nederland tijdens de Duitse bezetting (1940-1945). Vanwege schaarste werden bijna alle levensbehoeften op de bon gezet. De bevolking had een 'stamkaart' en 'gezinskaarten' nodig om coupons te verkrijgen die, samen met betaling, recht gaven op een bepaalde hoeveelheid voedsel.

De lage prijs van 3 cent per kilo suggereert dat het hier gaat om basisbehoeften die door de overheid gesubsidieerd of prijs-gecontroleerd werden om de volksgezondheid op een minimumniveau te houden. De vermelding "Zoek geraakte bonnen worden niet vergoed" onderstreept de precaire situatie; een verloren bon betekende vaak dat men die week geen toegang had tot die specifieke voedingsmiddelen.