Archiefstuk met handgeschreven ambtelijke notities.
Origineel
Archiefstuk met handgeschreven ambtelijke notities. [Stempel linksboven:]
BIJBLAD VAN:
M. No. 48/8/2 1939
DOORGEZONDEN: 28/3
[Handgeschreven tekst boven:]
20/3 Hr Jonker — Xylamon & Wolman zout,
nadere gegevens vragen. Eerste zeker
en laatste vermoedelijk door eenvoudige
bespuiting op te brengen.
[Handgeschreven tekst midden:]
27/3 bezoek v Hr Bor (Wolmanzout)
op tel verzoek —
ook Defa tel aangevraagd
zou vertegenwoordiger sturen
is echter nooit gekomen.
Xylamon vermoedelijk een
ademvergift en niet geurvrij
dus niet geschikt. Het document bevat korte logboeknotities van een ambtenaar of technisch medewerker (mogelijk van de afdeling Algemene Zaken, gezien het formuliertype) over de aanschaf of het testen van houtverduurzamingsmiddelen.
Er worden drie merken/producten genoemd:
1. Xylamon: Een bekend merk houtbeschermingsmiddel. De auteur concludeert dat dit middel "niet geschikt" is omdat het vermoedelijk een "ademvergift" (schadelijk bij inademing) is en niet geurvrij is.
2. Wolman zout: Een term voor houtconserveringsmiddelen op basis van metaalzouten (vaak koper, chroom en arseen). Hierover is contact geweest met een "Hr Bor".
3. Defa: Een derde partij die is benaderd, maar waarvan de vertegenwoordiger niet is komen opdagen.
De notities tonen een proces van informatie-inwinning (20 maart) gevolgd door een bezoek en evaluatie (27 maart). Op 28 maart is het blad blijkbaar doorgezonden naar een volgende afdeling of persoon, zoals blijkt uit de stempel. Dit document stamt uit maart 1939, een periode waarin de Rijksgebouwendienst of andere overheidsinstanties mogelijk bezig waren met onderhoud of de voorbereiding van defensiewerken (zoals houten bekistingen of bunkers) in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog. Houtverduurzaming was cruciaal voor de levensduur van dergelijke constructies.
De kritische blik op de veiligheid van de middelen ("ademvergift") en de praktische verwerking ("bespuiting") wijst op een professionele kwaliteitscontrole. De genoemde producten zoals Xylamon en Wolman-zouten waren in die tijd standaard in de industrie, maar de samenstellingen waren vaak toxisch naar moderne maatstaven. De afkorting "Defa" zou kunnen verwijzen naar de 'Deutsche Farbstoff-Gesellschaft' of een vergelijkbare leverancier van chemische middelen. M. No
Samenvatting
Het document bevat korte logboeknotities van een ambtenaar of technisch medewerker (mogelijk van de afdeling Algemene Zaken, gezien het formuliertype) over de aanschaf of het testen van houtverduurzamingsmiddelen.
Er worden drie merken/producten genoemd:
1. Xylamon: Een bekend merk houtbeschermingsmiddel. De auteur concludeert dat dit middel "niet geschikt" is omdat het vermoedelijk een "ademvergift" (schadelijk bij inademing) is en niet geurvrij is.
2. Wolman zout: Een term voor houtconserveringsmiddelen op basis van metaalzouten (vaak koper, chroom en arseen). Hierover is contact geweest met een "Hr Bor".
3. Defa: Een derde partij die is benaderd, maar waarvan de vertegenwoordiger niet is komen opdagen.
De notities tonen een proces van informatie-inwinning (20 maart) gevolgd door een bezoek en evaluatie (27 maart). Op 28 maart is het blad blijkbaar doorgezonden naar een volgende afdeling of persoon, zoals blijkt uit de stempel.
Historische Context
Dit document stamt uit maart 1939, een periode waarin de Rijksgebouwendienst of andere overheidsinstanties mogelijk bezig waren met onderhoud of de voorbereiding van defensiewerken (zoals houten bekistingen of bunkers) in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog. Houtverduurzaming was cruciaal voor de levensduur van dergelijke constructies.
De kritische blik op de veiligheid van de middelen ("ademvergift") en de praktische verwerking ("bespuiting") wijst op een professionele kwaliteitscontrole. De genoemde producten zoals Xylamon en Wolman-zouten waren in die tijd standaard in de industrie, maar de samenstellingen waren vaak toxisch naar moderne maatstaven. De afkorting "Defa" zou kunnen verwijzen naar de 'Deutsche Farbstoff-Gesellschaft' of een vergelijkbare leverancier van chemische middelen.