Handgeschreven memo of verslag van een bespreking. 17 oktober 1939. Onder den indruk van al deze mededeelingen,
bood de Hr. Bennink een overleg over de tarieven, om elkaar
niet overbodig te beconcurreeren.
Ik merkte daarop op dat dit aanbod, met alle
waardeering, geen practische beteekenis heeft, omdat de tarieven
noodgedwongen (door concurrentie van alle koelhuizen) toch
reeds schrikbarend laag zijn, zoodat zijn welwillende
concurrentie toch op niets anders zou uitdraaien dan een
vergrooting van ons verlies met jaarlijks 5 à 10 à 20 duizend gld.
Dit inziende, vroeg de Hr. B. mij, door hoe ik de kracht
ons overleg voort te zetten.
Hierop antwoordde ik: mijn advies aan B. en W. zou slechts
dan gunstig kunnen zijn, indien het Ned. Veem:
1e. - afziet van opslag van alle fruit en groente.
Dit voorstel vulde ik tenslotte aan met het volgende:
1e. het Ned. Veem ziet af van opslag v. binnenl. fruit en groente,
2e. " " " " " " v. buitenl. fruit en groente,
tenzij de opslag behoeft van geheele bootladingen, die
rechtstreeks in onze haven aankomen. Zulks om te
voorkomen, dat het Ned. Veem ons beconcurreert met de opslag
van buitenl. fruit, dat aangekomen is in R’dam of Antw.
Immers met dezen gang v. zaken zou het koelhuis van
Ned. Veem evenzeer bevruchtend kunnen werken op de
mogelijkheid van meerdere bootaanvoer op A’dam,
omdat er dan een nieuw koelhuis meer, aan diep vaarwater
gelegen, aanwezig is.
Afgesproken werd, dat de Hr. Bennink, deze z.i. redelijke
redeneering van onze kant, nader zou bespreken met
zijn Commissarissen en ons dan nader zal berichten.

17/10 39 [Signatuur] Het document betreft een verslag van een zakelijke onderhandeling over de marktverdeling en prijsafspraken in de koelhuissector. De kern van het geschil draait om de moordende concurrentie tussen opslagbedrijven, waarbij de tarieven zo laag zijn dat verdere prijsafspraken ("overleg over tarieven") volgens de schrijver alleen maar tot grotere verliezen zouden leiden (tot wel 20.000 gulden per jaar).

De auteur stelt een strategisch compromis voor: het Nederlandsch Veem (Ned. Veem) moet zich terugtrekken uit de markt voor groenten en fruit, tenzij het gaat om volledige scheepsladingen die direct de Amsterdamse haven binnenlopen. De schrijver wil hiermee voorkomen dat Ned. Veem goederen opslaat die via concurrerende havens (Rotterdam of Antwerpen) worden aangevoerd. De argumentatie is dat een extra koelhuis aan diep vaarwater in Amsterdam juist meer directe scheepvaart naar de stad zou kunnen lokken, wat gunstig is voor de lokale economie. Het document is gedateerd op 17 oktober 1939, slechts anderhalve maand na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in Europa. Hoewel Nederland op dat moment nog neutraal was, had de oorlog directe gevolgen voor de internationale scheepvaart en handel.

De tekst illustreert de felle concurrentiestrijd tussen de havens van Amsterdam, Rotterdam en Antwerpen. De genoemde "Hr. Bennink" is zeer waarschijnlijk een directielid van het Nederlandsch Veem, een groot overslag- en pakhuisbedrijf. De verwijzing naar "B. en W." suggereert dat de auteur van dit memo optreedt namens een instelling die nauw verbonden is met het gemeentebestuur, mogelijk het Gemeentelijk Handelsentrepot of een direct aan de gemeente gelieerd koelhuis. Het document geeft een inkijkje in de wijze waarop in die tijd geprobeerd werd om via kartelachtige afspraken de markt te reguleren en de eigen havenpositie te beschermen. W. Coers