Ambtelijke notitie / advies met betrekking tot een bedrijfsrestitutie. 1939 (gebaseerd op tekstuele verwijzing). Zaak werd verkocht aan een knecht van
den vorigen eigenaar.

Deze knecht kocht opnieuw voor hem
(nu als patroon) en voor 2 man personeel
(meegenomen van den vorigen eigenaar)
enkele kaarten voor 1939.

Het betreft hier dus een verschuiving.
m.i. is het billijk dat de oude eigenaar
(Gortmaker) een restitutie krijgt van f 5.25 F
(3 x f 2.- min 3 x f 0.25 - 1 maand)
Hij zou zelfs nog recht hebben op f 9.-
(f 10.- min 1 maand à f 1.-) voor zijn patroons-
kaart, maar daar vraagt hij niet om
en die kaart heeft hij tot heden moeten gebruiken.
m.i. is het het beste dat de kaarten aan
de kaarten gehecht blijven. Ze kunnen ook
aan de copy van den uitgaanden brief worden
gehecht, doch moet Kerklingh ze later weer aan
de kaarten hechten.

F in dit geval zonder besluit v. B.W. Het document is een interne ambtelijke notitie over een administratieve afhandeling van een bedrijfsverkoop. Een "knecht" (werknemer) heeft de zaak van zijn werkgever overgenomen. Omdat de nieuwe eigenaar voor zichzelf en zijn personeel nieuwe kaarten (vermoedelijk belasting-, premie- of vergunningskaarten) voor het jaar 1939 heeft aangeschaft, is er sprake van een dubbele betaling voor de resterende periode van het jaar.

De opsteller van de notitie adviseert een restitutie (terugbetaling) van 5,25 gulden aan de vorige eigenaar, de heer Gortmaker. Er wordt opgemerkt dat Gortmaker strikt genomen recht zou hebben op een hoger bedrag (9 gulden voor zijn eigen 'patroonskaart'), maar dat hij daar zelf niet om vraagt omdat hij die kaart nog tot de overdracht heeft gebruikt.

De notitie bevat tevens een praktische aanwijzing voor de archivering: de fysieke kaarten moeten bij de administratie blijven (gehecht aan de kaarten of de kopie van de uitgaande brief). De naam "Kerklingh" duidt waarschijnlijk op een collega-ambtenaar die verantwoordelijk is voor het dossier. De afsluitende regel geeft aan dat dit specifieke geval ("F") afgehandeld kan worden zonder een formeel besluit van Burgemeester en Wethouders (B.W.). Dit document stamt uit 1939, een periode waarin de Nederlandse bureaucratie en sociale wetgeving volop in ontwikkeling waren. Het gebruik van termen als "knecht" en "patroon" is typerend voor de arbeidsverhoudingen van die tijd. De munteenheid is de Nederlandse gulden (f).

Dergelijke documenten bieden inzicht in de zorgvuldigheid van de lokale administratie en de pragmatische wijze waarop met kleine ondernemers werd omgegaan bij bedrijfsovernames vlak voor de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog. De afkorting "m.i." (mijns inziens) wijst op een ambtelijk advies aan een hogere functionaris of ter vastlegging van een genomen besluit.