Dienstbrief / Ambtelijke correspondentie 19 juni 1939 De Directeur (vermoedelijk van een Amsterdamse gemeentelijke dienst) HG. [handgeschreven: Extra]

55/3/3 M.

19 Juni 1939.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

Hiermede heb ik de eer U te berichten, dat de
N.V."Marcanti" in de periode van 14 April - 16 Juni 1939 door
wekelijksche stortingen ten kantore van mijn dienst een
bedrag van in totaal ƒ 300,- heeft betaald, ter gedeeltelijke
aanvulling van de waarborgsom, die berust bij den heer
Gemeente-ontvanger, op wiens rekening dit bedrag heden is
overgeschreven.
Ik moge U beleefd verzoeken Uw Ambtgenoot voor
de Financiën van deze storting in kennis te willen stellen,
teneinde den heer Gemeente-ontvanger te kunnen machtigen om
dit bedrag tot vorenomschreven doel in ontvangst te nemen.

De Directeur, De brief is een formeel bericht van een gemeentelijk directeur aan de wethouder voor Levensmiddelen. In de brief wordt melding gemaakt van een reeks wekelijkse betalingen door de N.V. "Marcanti" over een periode van twee maanden in 1939. Het totale bedrag van 300 gulden is bedoeld om een bestaande waarborgsom bij de Gemeente-ontvanger aan te vullen.

De tekst illustreert de strikte bureaucratische procedures van die tijd: de ene dienst informeert de verantwoordelijke wethouder, die vervolgens zijn collega van Financiën moet inlichten, zodat de Gemeente-ontvanger de formele machtiging krijgt om het geld officieel te verwerken. De gehanteerde taal is uiterst hoffelijk en ambtelijk ("heb ik de eer U te berichten", "Ik moge U beleefd verzoeken"). De brief dateert van juni 1939, kort voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De term "Wethouder voor de Levensmiddelen" duidt op de Amsterdamse context, waar de voedselvoorziening een belangrijk gemeentelijk apparaat kende.

De genoemde partij, N.V. "Marcanti", verwijst naar het bekende uitgaanscentrum en de voormalige marktkantine aan de Jan van Galenstraat in Amsterdam. Gezien de locatie nabij de Centrale Markthallen is het logisch dat er zakelijke en financiële banden waren met de gemeentelijke dienst voor de Levensmiddelen. Waarborgsommen waren in die tijd gebruikelijk voor bedrijven die panden of vergunningen van de gemeente huurden of gebruikten. De wekelijkse stortingen suggereren een afbetalingsregeling of een periodieke opbouw van de vereiste borg.