7 september 1939 (gezien de context en de aanduiding "9.") De Directeur (vermoedelijk van een gemeentelijke dienst) 2 7 September 9.
55/3/8 den Heer Wethouder voor de
Amsterdam. Levensmiddelen,

Bij de vorenvermelde argumenten, die door de directie
der meergenoemde N.V. tot staving van haar standpunt werden aange-
voerd, verzuimde zij nog één te noemen, waarop haar dezerzijds niet
is gewezen, doch dat ik van genoegzaam belang acht, om het U mede
te deelen. Bij de redeneering, waarbij wordt uitgegaan van de
cijfers van 1938, die, bij een pachtsom van ƒ 20.000,- een winst
van ƒ 2.500,- zouden aangeven, is verzuimd rekening te houden met
het feit, dat de door "Marcanti" gestorte waarborgsom van ƒ 6.875,-
aan de Gemeente vervalt. Het verliescijfer over de afgeloopen vijf
jaren der exploitatie moet derhalve met vorenstaand bedrag worden
vergroot, respectievelijk moet dit bedrag in de komende vijf jaren
worden afgeschreven, hetgeen neerkomt op een last van rond ƒ 1.400,-
per jaar. Dit is mijns inziens een krachtig argument te meer,
waarom aanvaarding van een pachtsom van ƒ 25.000,- in de laatste
3 jaren der te sluiten overeenkomst, op grond van de thans bekend
zijnde cijfers, voor "Marcanti" niet wel mogelijk lijkt.
De directie dezer N.V. verkeert echter in de noodzake-
lijkheid, dat zij in elk geval tot een nieuw contract met de Ge-
meente moet komen, omdat alleen dan de achterstallige pacht over
de afgeloopen contractsperiode wordt kwijtgescholden.
Teneinde zoover mogelijk aan de wenschen der Gemeente
tegemoet te komen, heeft "Marcanti" mij thans bericht, dat zij,
hoewel ongaarne, heeft besloten, haar aanbod te verhoogeen en dat
zij bereid is om voor de vijf jaren der te sluiten overeenkomst,
in plaats van ƒ 22.500,-, een pachtsom van ƒ 23.000,- 's jaars te
betalen.
Ik ben ervan overtuigd, dat dit inderdaad het maximum is,
dat in redelijkheid van "Marcanti" kan worden verlangd, terwijl
het vaststaat, dat geen enkele andere serieuse gegadigde een derge-
lijk bedrag zou kunnen bieden. Ik heb mitsdien de eer U te advi-
seeren, dit voorstel te aanvaarden.
Een verbetering van den economischen toestand, die een
belangrijken invloed ten goede op de zaken van "Marcanti" zou
hebben, welke verbetering aan het slot van het in den aanhef be-
doelde accountants-rapport nog mogelijk wordt geacht, is, bij de
na het schrijven van dat rapport ingetreden oorlogsomstandigheden,
ongetwijfeld in jaren niet te verwachten.
De Directeur, Deze brief betreft de moeizame pachtonderhandelingen tussen de gemeente Amsterdam en de N.V. Marcanti. Het document belicht de precaire financiële positie van de onderneming:
* Financiële last: Hoewel er in 1938 een kleine winst was, wordt deze tenietgedaan door het verlies van een waarborgsom van f 6.875,- aan de gemeente. Dit zorgt voor een extra jaarlijkse last van f 1.400,-.
* Dwangpositie: Marcanti móét een nieuw contract sluiten, omdat de gemeente alleen dan bereid is de achterstallige pacht uit het verleden kwijt te schelden.
* Compromis: De directie adviseert de wethouder om akkoord te gaan met een verhoogd bod van f 23.000,- per jaar, omdat een eerder geëiste f 25.000,- onhaalbaar wordt geacht en er geen andere gegadigden zijn.
* Pessimisme: De hoop op economisch herstel, die eerder in een accountantsrapport werd uitgesproken, is vervlogen door de gewijzigde politieke situatie. De datum van 7 september 1939 is cruciaal voor het begrijpen van de toon van deze brief. Slechts een week eerder, op 1 september, viel nazi-Duitsland Polen binnen, wat het begin van de Tweede Wereldoorlog markeerde. Hoewel Nederland op dat moment nog neutraal was, zorgde de dreiging en de mobilisatie direct voor economische onzekerheid. De "oorlogsomstandigheden" waar de directeur naar verwijst, verklaren waarom hij stelt dat een economische verbetering "in jaren niet te verwachten" is.

"Marcanti" verwijst naar het bekende gebouw aan de Jan van Galenstraat (Marcantilaan), dat in die tijd fungeerde als een belangrijk centrum voor de groothandel en veilingen van levensmiddelen (met name groente en fruit), maar ook als uitgaansgelegenheid. De betrokkenheid van de Wethouder voor de Levensmiddelen onderstreept de economische en logistieke functie van het complex voor de stad Amsterdam.