Ambtelijke adviesnota / brief. 3 juli (jaartal niet vermeld, maar op basis van spelling en context vermoedelijk jaren '30 van de 20e eeuw). De Directeur (waarschijnlijk van de Dienst der Marktwezen of een gelieerde dienst). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen te Amsterdam. 1 3 Juli 9
55/12/3 den Heer Wethouder voor de
Amsterdam. Levensmiddelen,

Adressant vindt deze verdienste te gering en hij ver-
zoekt, dat de Gemeente, bij het sluiten van een nieuw contract
aan "Marcanti" voor de toiletten een lagere "pachtsom" zal voor-
schrijven.

Mijnerzijds wordt inwilliging van dit verzoek ontraden.
De N.V. "Marcanti" maakt geen groote winsten op de exploitatie; in-
dien van haar zou worden verlangd, dat zij een bedrag van gemid-
deld f 5,50 per week aan inkomsten derft, zal zij ongetwijfeld
dit bedrag in mindering op de aan de Gemeente verschuldigde
pachtsom bedingen. In feite zou dus dezerzijds aan adressant een
bedrag van ± f 275,- per jaar worden geschonken. Hiertoe bestaat
mijns inziens hoegenaamd geen aanleiding. De inkomsten van adres-
sant zijn inderdaad niet hoog, hoewel hij toegaf, dat hij soms
(bijv. in de maand Juni jl.) wel eens f 20,- per week overhoudt.
Maar tenslotte kan adressant dit werk als nevenarbeid verrichten,
terwijl hij op den dag als wissellooper bij een bouwondernemer
dienst doet.

Bovendien, indien adressant de exploitatie niet meer
loonend vindt, kan hij daarvoor bedanken; "Marcanti" kan dan òf
een nieuwen gegadigde zoeken òf adressant de exploitatie voor
lageren prijs gunnen. De Gemeente is er dan niet in gemengd en
"Marcanti" kan dan ook niet verzoeken, hetgeen zij deswege zou
derven op de door haar verschuldigde pachtsom in mindering te
mogen brengen.

Den adressant is meegedeeld, dat zijn verzoek aan U zou
worden voorgelegd. Ik geef U beleefd in overweging hem te doen
berichten, dat geen aanleiding bestaat, dat de Gemeente zich in
de tusschen "Marcanti" en hem te sluiten overeenkomst mengt.

De Directeur, De kern van deze nota is een negatief advies van een gemeentelijk directeur aan de bevoegde wethouder. Een exploitant van de toiletten bij het bekende Amsterdamse etablissement "Marcanti" heeft gevraagd of de gemeente de pachtprijs die hij moet betalen kunstmatig laag kan houden via het contract met Marcanti.

De directeur voert drie hoofdargumenten aan tegen dit verzoek:
1. Direct financieel nadeel: Als de gemeente lagere tarieven afdwingt bij de hoofdhuurder (Marcanti), zal Marcanti dit verlies direct doorberekenen aan de gemeente in de vorm van een lagere hoofdpacht. De gemeente zou de exploitant daarmee indirect subsidiëren met circa 275 gulden per jaar.
2. Relatieve welstand: Hoewel de exploitant klaagt, houdt hij in goede maanden tot 20 gulden per week over aan deze werkzaamheden.
3. Aard van het werk: De exploitatie van de toiletten is een bijbaan. De man heeft overdag een vaste baan als 'wissellooper' (een loper voor wissels en facturen) bij een bouwbedrijf.

De conclusie is strikt zakelijk: het betreft een private overeenkomst tussen Marcanti en de exploitant waar de gemeente buiten moet blijven. De genoemde "Marcanti" verwijst naar de bekende Marcanti-hal aan de Jan van Galenstraat in Amsterdam, die in 1934 werd geopend als kantine- en vermaakcentrum voor de Centrale Markthallen. Gezien de spelling (zoals "groote", "inwilliging" en "tusschen") stamt het document uit de periode vóór de spellinghervorming van Marchant (1947). De bedragen in guldens (f 5,50 per week) geven een beeld van de kleinschalige economie van die tijd. De bemoeienis van de Wethouder van Levensmiddelen is logisch, aangezien de Marcanti-hal direct verbonden was aan de voedselvoorziening en distributie via de markten.