Getypte ambtelijke brief/nota met handgeschreven kanttekeningen. 3 juni (jaar onbekend, mogelijk begin 20e eeuw op basis van terminologie en spelling). De Directeur (waarschijnlijk van een gemeentelijke marktdienst). [Linksboven:]
1
59/1/13
Amsterdam.

[Rechtsboven:]
3 Juni 9.
den Heer Wethouder voor de
Levensmiddelen,

[Body tekst:]
moet worden aangemerkt.
Adressant verzoekt thans hem alsnog kwijtschelding van
entréegeld tot een bedrag van ƒ 4,50 te verleenen; hiertoe
bestaat mijns inziens, in verband met het vorenstaande, geen
aanleiding. Het feit, dat Burgemeester en Wethouders kwijt-
schelding van marktgeld toestaan, is als een gunst aan te mer-
ken, welke, naar mijn meening, niet nog verder behoeft te
worden uitgebreid, dan thans geschiedt.
Ik heb mitsdien de eer U te adviseeren den adressant te
doen berichten, dat aan zijn verzoek niet wordt voldaan.

[Rechtsonder:]
De Directeur,

[Handgeschreven in rode inkt:]
Een diagonale streep door de tekst.
Een cirkel om het bedrag "ƒ 4,50".
mj.
9/12 x (10 + 4) = 10.50 Het document betreft een formeel advies aan de Amsterdamse wethouder voor Levensmiddelen. Een niet nader genoemde "adressant" (verzoeker) heeft gevraagd om kwijtschelding van een entreegeld van 4,50 gulden.

De directeur adviseert negatief op dit verzoek. Zijn argumentatie is dat het feit dat de gemeente (Burgemeester en Wethouders) al kwijtschelding van het "marktgeld" verleent, reeds als een gunst moet worden beschouwd. Hij stelt dat deze gunst niet verder uitgebreid hoeft te worden naar het entreegeld. De toon is zakelijk en beslist: "hiertoe bestaat mijns inziens (...) geen aanleiding."

De rode aantekeningen suggereren een latere verwerking of controle. De berekening onderaan (9/12 van 14 is inderdaad 10.50) lijkt te duiden op een pro-rata berekening van kosten of belastingen over een periode van 9 maanden, hoewel de directe link met het bedrag van 4,50 uit de tekst niet direct uit dit fragment blijkt. De functie "Wethouder voor de Levensmiddelen" was in Amsterdam met name van groot belang tijdens en kort na de Eerste Wereldoorlog (o.a. onder wethouder Floor Wibaut), toen de gemeente een actieve rol speelde in de voedselvoorziening en marktregulering om schaarste en woekerprijzen tegen te gaan.

Het document geeft een inkijkje in de strikte handhaving van gemeentelijke leges en de afwegingen die werden gemaakt tussen "gunsten" (zoals kwijtschelding van marktgeld voor noodlijdende handelaren) en de noodzaak om andere inkomstenbronnen, zoals entreegelden voor marktterreinen, te behouden.