21 januari 1939 59/2/3 M
1

                                                    vP/G.

                                       extra
                                         21 Januari 1939.

Kleinhandelsveiling op
de Centrale Markt.

                    den Heer Wethouder
                         voor de Levensmiddelen,
                              A l h i e r .


      Ten vervolge op mijn brief d.d. 11 dezer (No.59/2/1

M) heb ik de eer U te berichten, dat ik de daarin genoemde
drie onderwerpen met den directeur en met commissarissen van
de N.V.Nederlandsche Veiling van Land- en Tuinbouwproducten
"Amsterdam" heb besproken. De directeur stelde, na een eer-
ste onderhoud, dat ik terzake met hem had, een rapport op,
waarin hij zijn zienswijze heeft vervat. Van dat rapport, waar-
mede de commissarissen zich, nadat het op een terzake met mij
belegde vergadering was behandeld, in hoofdtrekken hebben
vereenigd, leg ik in bijlage dezes een afschrift over.
Vooropstellende, dat de Gemeente contractueel de
bevoegdheid niet heeft, om de veilingsexploitante ten deze
voorschriften te geven, kan ik het standpunt dier exploitan-
te als volgt samenvatten:
I. het aanstellen van een specialen keurmeester bij
de veiling zal worden overwogen; indien de daaraan verbonden
kosten zakelijk verantwoord blijken te zijn, - hetgeen wordt
vermoed, doch nog nader zal worden onderzocht - zal deze
aanstelling plaatsvinden;
II. het weigeren van goederen van zenders-hande-
laren: dit is voor de veiling zakelijk onmogelijk; dat een
handelaar zijn goederen op een veiling verkoopt is niet onbe-
hoorlijk, het komt ook elders voor; de veiling kan deze zen-
ders niet missen, niet alleen omdat zij het omzetcijfer ver-
grooten, maar ook omdat uitsluitend dank zij hen, een goede Dit document is een ambtelijk schrijven gericht aan de Amsterdamse Wethouder voor de Levensmiddelen. De kern van de brief is de terugkoppeling van een overleg tussen de marktautoriteiten en de directie/commissarissen van de "N.V. Nederlandsche Veiling van Land- en Tuinbouwproducten 'Amsterdam'".

De schrijver stelt expliciet dat de gemeente Amsterdam contractueel niet bevoegd is om de veilingexploitant directe instructies op te leggen. Desondanks zijn twee belangrijke punten besproken:
1. Kwaliteitscontrole: De komst van een gespecialiseerde keurmeester wordt overwogen, mits dit financieel haalbaar is.
2. Markttoegang: Er is discussie over "zenders-handelaren" (handelaren die producten ter veiling aanbieden in plaats van directe producenten). De veiling weigert deze groep uit te sluiten, omdat zij cruciaal zijn voor de omzet en de diversiteit van het aanbod. Het document dateert uit januari 1939, een periode van economische spanning en de dreiging van een naderende oorlog. De voedselvoorziening in een grote stad als Amsterdam was een kritieke overheidstaak. De Centrale Markthallen aan de Jan van Galenstraat waren het logistieke hart voor de voedseldistributie.

De brief toont de spanningsvelden aan binnen het marktwezen:
* Publiek vs. Privaat: De gemeente (Wethouder) wil regie voeren over de voedselkwaliteit en -handel, maar de veilingexploitant beroept zich op haar contractuele vrijheid en zakelijke belangen.
* Regulering van de Handel: De kwestie van de "zenders-handelaren" suggereert dat er kritiek was op tussenhandelaren die mogelijk de prijzen beïnvloedden of concurreerden met de directe aanvoer van tuinders. De veilinghouder verdedigt hier het vrije marktmechanisme.