Getypt verslag of bestuursnota (pagina 2). -2-

veiling het toelaat, regelmatig de aangevoerde producten keuren en bij vliegende contrôle de gewichten der zendingen contrôleeren.
Tijdsgebrek en de samenstelling van de huidige personeelsbezetting hebben er tot op heden niet toe kunnen leiden, dat voortdurend een keurmeester bij de hand is, reden waarom ook zelfs de directie der veiling, al naar omstandigheden als keurmeester optreedt. Als gevolg van de wijze, waarop de exploitatie der veiling zoo zuinig mogelijk moet worden geleid, is het aanstellen van een extra kracht achterwege gebleven, alhoewel zulks wel aanbeveling zou verdienen om o.a. ook de directie van deze tijdroovende werkzaamheden te ontlasten. Dusdoende kunnen dan ook de veilingmeesters van een deel hunner taak als het administreeren en verzorgen van doorgedraaide producten ontheven worden en een van hen tijdiger beschikbaar komen voor de regeling van den aanvoer ter veiling van bloemen en planten, die vrij spoedig, nadat de groenten en fruitveilingen zijn afgeloopen, op de veiling aankomen. Deze interne taakverdeeling heeft ondergetekende steeds in het belang van de geheele regeling op de veilingen geacht, maar is tot nog toe steeds afgestuit op de financieele consequenties.
Nu de resultaten van de laatste jaren bevredigender zijn geloopen dan voorheen, zou het wel aanbeveling verdienen tot dezen stap over te gaan, doch dient deze uitgave wel bezien te worden in het raam van andere aanspraken op verlagingen van onze veilinginkomsten, o.a. door de groep tuinders.
Misschien zou deze verhoogde kostenuitgave uit tactische overwegingen wel te verdedigen zijn als een rem op de ons steeds door de kooplieden geoefenden drang tot verlaging, resp. afschaffing der 3 opcenten op den aankoopprijs.

Punt II. Verbod van veilen voor zender-handelaar (dus ook voor goederen van Importeurs, grossiers), dus uitsluitend veilen voor aangesloten zender-kweekers.

Als uitvloeisel om de belangen der Amsterdamsche grossiers te ontzien, tracht men te komen tot een verbod voor het veilen van producten, die elders op veilingen in Nederland zijn gekocht, respectievelijk afkomstig zijn van voorraden uit ons koelhuis, en waarvoor naar uit de practijk overduidelijk is gebleken, goeden afzet op onze veiling bestaat.
Dergelijke producten en zendingen niet meer via onze kleinhandelsveiling te doen verkoopen, zou voor de veiling een ernstig verlies aan inkomsten beteekenen, daar aan de hand van onze gegevens het percentage dat aan den totalen omzet bijdraagt veilig gesteld mag worden op plm. 20% voor groenten en fruit en op 30% voor den aanvoer van aardappelen, waaronder begrepen de z.g.n. telers met "halfteelt". Deze cijfers hebben alleen betrekking op direct aanwijsbare handelaren, * Kernproblematiek: De tekst beschrijft een spanningsveld tussen efficiënte bedrijfsvoering (het aanstellen van een noodzakelijke keurmeester) en de financiële haalbaarheid daarvan. Momenteel voert de directie zelf keuringen uit, wat ten koste gaat van andere taken.
* Strategische overweging: Er wordt voorgesteld om extra kosten voor personeel in te zetten als argument ("tactische overweging") tegenover kooplieden die aandringen op verlaging of afschaffing van de "3 opcenten" (een toeslag op de inkoopprijs).
* Beleidswijziging (Punt II): Er ligt een ingrijpend voorstel om handelaren (importeurs en grossiers) uit te sluiten van het veilen van goederen, ten gunste van de eigen aangesloten kwekers. Dit zou bedoeld zijn om de Amsterdamse groothandel te beschermen tegen "wederverkoop" van producten die elders zijn ingekocht.
* Financiële impact: De auteur waarschuwt dat het weren van handelaren zal leiden tot een fors inkomstenverlies voor de veiling (geschat op 20% tot 30% van de omzet). Dit document biedt inzicht in de interne dynamiek van de Nederlandse veilingwereld in de eerste helft van de 20e eeuw. Het illustreert hoe veilingbesturen moesten laveren tussen de belangen van verschillende groepen: de aangesloten kwekers (telers), de kopende handelaren (kooplieden) en de omliggende groothandel (de "Amsterdamsche grossiers").

De vermelding van "doorgedraaide producten" (producten die niet de minimumprijs opbrachten) en de "vliegende contrôle" op gewichten wijst op een strikt gereguleerd systeem waarbij kwaliteit en eerlijkheid centraal stonden om het vertrouwen in het veilsysteem te behouden. De "kleinhandelsveiling" suggereert dat deze specifieke veiling direct gericht was op winkeliers en kleinschalige afnemers.