• 3 -

wordt er van alles naar de Centrale Markt gestuurd, wat fnuikend is voor den geheelen handel.

De heer Barends zegt, dat de Federatie de veiling graag gehandhaafd zou zien, maar uitsluitend als producentenveiling. Men weet thans nooit van tevoren, wat er is. Den eenen dag is er bloemkool in overvloed, den anderen dag is er niets.

De Wethouder vraagt, of dat ook niet bij de grossiers voorkomt.

De heer Barends antwoordt, dat dat niet het geval is. Voorts wijst spreker er op, dat men op de buitenveilingen de producten niet kan "ophouden", tenzij zij minder dan den minimum prijs opbrengen. Hier ter stede is dat echter anders. De aanvoer en de overzichtelijkheid van de markt worden hier door de veiling verstoord. Wanneer men toevallig eens veel tijd heeft, kan men, wanneer er veel goed is, daarop wel eens wachten, maar over dien tijd beschikt de winkelier lang niet altijd. Spreker leest in den verzamelstaat, dat de Marktbond "Mercurius" zegt, dat bij de veiling de kwaliteiten, die boven liggen, ook onderin de kist aanwezig zijn, hetgeen bij de grossiers niet altijd het geval zou zijn. Spreker vraagt, hoe "Mercurius" tot die uitspraak komt. Ook bij de veiling zijn te dien aanzien de toestanden niet beter dan elders. Nog onlangs hebben de Directeur van de Veiling en de Directeur van het Marktwezen met elkaar gesproken ten einde een opmaken van het product tegen te gaan. Men is er al lang over bezig de tuinders op te voeden. Men moet niet vergeten, dat dezelfde tuinders aan de markt en aan de veiling leveren.

De heer Neeter zegt, dat naar aanleiding van de toegezonden vragenlijst, door "Mercurius" een vergadering is gehouden, die zeer goed bezet was. Er was een zaaltje vol menschen, die dagelijks op de markt komen. Het opmerkelijke was, dat daar werd verklaard, dat de De tekst betreft een discussie over de logistieke en kwalitatieve uitdagingen binnen de groente- en fruitsector, specifiek gericht op de interactie tussen de Centrale Markt en de veiling. De kernpunten zijn:
* Onvoorspelbaarheid: De heer Barends klaagt over de onregelmatige aanvoer bij de veiling (bijv. de wisselende beschikbaarheid van bloemkool).
* Transparantie en tijd: Er wordt betoogd dat de veiling de overzichtelijkheid van de markt verstoort en te veel tijd kost voor winkeliers.
* Kwaliteitsfraude ("Opmaken"): Er wordt gesproken over het 'opmaken' van producten, waarbij goede kwaliteit bovenop in de kist wordt gelegd en mindere kwaliteit onderop. Barends betwist de bewering van Marktbond "Mercurius" dat dit bij veilingen minder zou voorkomen dan bij grossiers; hij stelt dat het dezelfde tuinders zijn die aan beide leveren.
* Regulering: Er is overleg tussen de directie van de Veiling en het Marktwezen om tuinders "op te voeden" wat betreft eerlijke verpakking. Dit document stamt waarschijnlijk uit de periode van voor de spellingherziening van 1947 (gezien het gebruik van "den", "geheelen", "menschen"). De context wijst zeer waarschijnlijk op de Centrale Markthallen in Amsterdam (geopend in 1934), waar dergelijke discussies over de positie van de tussenhandel (grossiers) versus de directe veiling en de invloed van vakbonden zoals "Mercurius" (een bekende bond voor handels- en kantoorbedienden) aan de orde van de dag waren. De discussie illustreert de frictie tussen de traditionele marktwerking en de modernere veilingstructuren in de vroege 20e eeuw.