Getypt verslag van een vergadering of bestuursnotulen. – 5 –

De heer Polak is het eens met hetgeen de heer Barends, die al
een menschenleven op de markt is, gezegd heeft over het oppronken.
Spreker vraagt wat de zin is van een rapport over de veiling. De ar-
gumenten van prijspolitiek en concurrentiemogelijkheden, zijn al zoo
afgezaagd. Spreker wijst er op, dat de redacteur van "Het Volk", die
over de aardbeiencampagne in Zaltbommel schreef, opmerkte, dat overal
aan die campagne werd verdiend, behalve te Amsterdam. Het is natuur-
lijk niet mogelijk deze zaak in een rapport, dat openbaar gemaakt
wordt, te gaan bestrijden. Wanneer het gaat om kwaliteit en gewicht,
zijn de jongens van "Mercurius" heusch geen kinderen, maar zoogenaam-
de "jongens van de gestampte pot". Er zullen onder de grossiers zeker
ook wel zijn, die wel eens aan het gewicht "pikken"; maar geen van de
jongens van "Mercurius" zal ook zijn hand durven opsteken, dat hij
nooit in plaats van een pond 4 1/2 ons afleverde. Wanneer spreker
's morgens op de markt nagaat, welke kleinhandelaren niet bij hem ge-
kocht hebben, dan kan hij ze later contant bij de veiling zien koopen;
met het geld dat de grossiers toekomt! Spreker is uit de Commissie
voor de weging gegaan, omdat hij de overtuiging heeft, dat de klein-
handel zeer gemakkelijk over kwesties van wegen heenstapt. Indien zij
maar 1 cent per pond minder behoeven te betalen, laten zij zich 4 pond
op een kist tekort geven. Spreker zou hen prijzen, wanneer zij nale-
ving van de bepaling van het Marktreglement, dat een weegschaal bij
iedere plaats vereischt, verzochten. De veiling ziet bij het aannemen
van goed niet zoo nauw toe. In het Westland wordt de tuinder, die
te weinig gewicht geeft, zoo afgestraft, dat hij het nooit weer doet.
Elke veiling in Nederland heeft een behoorlijken keurmeester. De keur-
meesters hier op de veiling zijn er om te letten op den minimum-prijs.
De heer Du Maine geeft toe, dat het euvel, door den heer Neeter Dit document legt een felle discussie vast over de integriteit van de handel op een Amsterdamse markt of veiling. De kern van de klacht is tweeledig:
1. "Oppronken": Het mooier voordoen van producten dan ze in werkelijkheid zijn.
2. Gewichtsfraude: Er wordt expliciet gesteld dat handelaren van "Mercurius" (mogelijk een specifieke groep of bond) structureel te weinig gewicht leveren (4,5 ons in plaats van een pond).

De spreker (Polak) uit zijn frustratie over het gebrek aan handhaving. Hij merkt op dat kleinhandelaren liever een lagere prijs betalen voor een kist waarvan ze weten dat er te weinig in zit, dan dat ze aandringen op eerlijke weging. Er wordt een scherp contrast getrokken met het Westland, waar de kwaliteitscontrole en sancties voor tuinders blijkbaar veel strenger zijn. De Amsterdamse keurmeesters krijgen het verwijt dat ze alleen op de prijs letten en niet op de kwaliteit of het gewicht van de waar. Hoewel er geen exacte datum op deze pagina staat, duiden de spelling en de vermelding van de krant "Het Volk" (het dagblad van de SDAP, uitgegeven tussen 1900 en 1945) op de eerste helft van de 20e eeuw, vermoedelijk het interbellum (de jaren '20 of '30).

De tekst geeft een inkijkje in de overgangsfase van de Nederlandse land- en tuinbouw naar meer gereguleerde veilingwezen. Het Westland liep hierin voorop met strikte keuringsregels, terwijl in Amsterdam blijkbaar nog oudere, minder transparante marktgebruiken heersten. De "jongens van Mercurius" verwijst waarschijnlijk naar leden van de Amsterdamsche Vereeniging van Grossiers in groenten en fruit "Mercurius".