Handgeschreven ambtelijke notitie op gelinieerd papier. 25 oktober 1938 (met een latere toevoeging gedateerd 7 november 1938). Als doorgedraaid en niet voor uitkeering in aanmerking
komende wegens het niet aangesloten zijn, nog toe te voegen
op de lijst van Doorgedraaide producten periode 1/25 Oct '38 onder
de rubriek: "Afgekeurd"
2221 stuks Bloemkool.

dit aantal moet dus
toegevoegd aan de lijst
van "Doorgedraaide producten van 17/10 25 Oct '38" 7/11 '38
[Paraaf] * Handschrift: Het document is geschreven in een vlot, hellend en goed leesbaar archiefhandschrift, typerend voor de eerste helft van de 20e eeuw. De onderste drie regels en de paraaf lijken met een dikkere pen of op een later tijdstip te zijn toegevoegd als bevestiging van de administratieve handeling.
* Terminologie:
* "Doorgedraaid": Dit is een term uit de veilingwereld. Het betekent dat een product de minimumprijs niet heeft gehaald en uit de handel wordt genomen (vaak vernietigd of als veevoer gebruikt) om de markt niet verder te overvoeren.
* "Niet voor uitkeering in aanmerking": Normaal gesproken kregen telers een (kleine) vergoeding uit een crisis- of compensatiefonds voor hun doorgedraaide producten. In dit specifieke geval krijgt de teler echter niets, omdat hij "niet aangesloten" is bij de betreffende organisatie of regeling.
* Kwanteit: Het betreft een aanzienlijke partij van 2221 stuks bloemkool. Dit document stamt uit de late crisisjaren van de jaren '30 in Nederland. In deze periode was de landbouw streng gereguleerd door middel van crisiswetgeving (zoals de Landbouwcrisiswet van 1933). Om de prijzen voor boeren en tuinders enigszins op peil te houden, werden overschotten op de veilingen 'doorgedraaid'.

De notitie toont de bureaucratische kant van dit beleid: elk product dat van de markt werd gehaald, moest nauwkeurig worden geregistreerd onder de juiste rubriek ("Afgekeurd"). De weigering van de uitkering duidt op de strenge voorwaarden die destijds golden; alleen zij die voldeden aan de lidmaatschapseisen of heffingen van de crisisorganisaties konden rekenen op financiële steun bij marktoverschotten.