Handgeschreven conceptbrief of interne notitie betreffende een contractwijziging. 9 december 1939. [1] de met de N.V. Ned. Veiling van Land- en
[2] Tuinbouwproducten "Amsterdam" gesloten
[3] overeenkomst worde, voor deze verlenging,
[4] gelezen als volgt: "benevens anderhalf
[5] procent (1 ½ %) van de bruto opbrengst van alle door
[6] haar geveilde producten, voor zoover deze
[7] opbrengst een bedrag van drie honderd vijf
[8] en zeventig duizend gulden (f 375.000.-)
[9] ~~de helft mede~~ te boven gaat".
[10] [Doorgehaalde regel]
[11] Als het desbetreffende besluit zal zijn genomen,
[12] zal ik gaarne de oorspronkelijke contracten,
[13] die op Uw afdeeling berusten, ter verdere
[14] behandeling ontvangen. Daarbij zal dan de
[15] verlenging [Marge: , met de bovenvermelde toevoeging in het contract met de N.V. Ned. Veiling,] aangeteekend op de voorgeschreven wijze worden bijgezegeld.
[16] Ter vermijding van dubbele zegelkosten
[17] dient dit in den loop der maand Januari a.s.
[18] te geschieden.
[19] [Paraaf/handtekening]
[20] 9 - 12 - 39 Dit document is een kladversie of een instructie voor het aanpassen van een zakelijke overeenkomst. De kern van de wijziging betreft een financiële bepaling: er wordt een extra provisie van 1,5% afgesproken over de bruto opbrengst van geveilde producten, mits deze opbrengst de drempel van 375.000 gulden overschrijdt.

De tekst getuigt van een nauwkeurige administratieve afhandeling. De schrijver vraagt om de originele documenten om de verlenging en de nieuwe voorwaarden officieel te kunnen "bijzegelen". Dit was een juridische handeling waarbij extra belastingzegels werden geplakt om een wijziging of verlenging rechtsgeldig te maken zonder een volledig nieuw contract op te hoeven stellen. Er is haast bij geboden: de handeling moet in januari plaatsvinden om "dubbele zegelkosten" te voorkomen, wat wijst op een fiscale deadline aan het begin van het nieuwe kalenderjaar. Het document dateert van december 1939, een onzekere periode in de Nederlandse geschiedenis. Hoewel de Tweede Wereldoorlog elders al was uitgebroken, was Nederland nog neutraal. De agrarische sector, vertegenwoordigd door de "N.V. Nederlandse Veiling van Land- en Tuinbouwproducten", speelde een cruciale rol in de voedselvoorziening en de economie.

Het bedrag van 375.000 gulden was in 1939 een zeer aanzienlijke som (koopkrachttechnisch te vergelijken met enkele miljoenen euro's nu). De term "bijzegelen" verwijst naar de toenmalige wetgeving op het plakzegel; veel officiële documenten en contracten waren pas rechtsgeldig als er voor een bepaald bedrag aan legeszegels op was geplakt. Door de verlenging op het bestaande document aan te tekenen in plaats van een nieuw contract te maken, bespaarde men op deze administratieve lasten.