Administratief registerblad / ambtsbericht betreffende marktvergunningen.
Origineel
Administratief registerblad / ambtsbericht betreffende marktvergunningen. № 05/99/1 M. 1939 11/10 (stempel)
-
W. L. van Keuzeswaard — Saldo te goed
Slavensstraat 10 [waarschijnlijk Slavenburgstraat of Stavenisstraat]
Letter RX vergunning voor Mosplein - Tenkatestr. — 2.50
werd het laatst belast voor
kraamgeld van af 1/12 '38 wil verg. houden -
J. G. Winkeloo
v. d. Hoopstraat 33
Letter BX vergunning voor Lindengracht,
Westerstr. wil verg. houden — 0.47
Tenkatestraat
werd het laatst belast voor } 0,03 op 12 Juni '39.
kraamgeld -
K. A. Maag — Is kamerverhuurster, wil
Palmdwarsstraat 54 — vrij zijn om te verhuren.
Letter PT vergunning voor Noordermarkt
Westermarkt
werd het laatst belast voor } 0,03 op 10 April '39.
kraamgeld -
Th. Jonker 2e Oosterparkstraat 121
Letter XT vergunning voor Dapperstr. — 0.06
werd het laatst belast voor } 0,06 op 30 Mei '39.
kraamgeld -
C. Warmenhoven Rapenburg 70
Letter FT vergunning voor alle markten — 0.69
werd het laatst belast voor } 0,03 op 9 Mei '39.
kraamgeld.
kopman Dusseldorp — wil vergunning houden —
(In de kantlijn rechts bij item 5:) opgeroepen 11-10-39
Bovenstaande kramenverhuurders
maken sedert geruimen tijd geen
gebruik van hun vergunning.
(de eerste zelfs nooit)
Wekelijks ontvangen zij een afrekening
doch het saldo blijft steeds onveranderd
Kost meer aan administratie en
papier. m.i. moeten deze vergunningen
worden ingetrokken en het saldo
terugbetaald.
opgeroepen per 18/10 39
Insp. Advies; bespreken met belanghebbende
11-9-39 op W.G. * Administratieve inefficiëntie: Het document is een prachtig voorbeeld van vroege 20e-eeuwse bureaucratie. Een ambtenaar constateert dat de kosten voor het wekelijks versturen van papieren afrekeningen naar vergunninghouders die hun kraam niet gebruiken, hoger zijn dan de baten.
* Terminologie: "Kraamgeld" was de vergoeding die marktkooplui betaalden voor hun staanplaats. De letters (RX, BX, etc.) duiden op specifieke categorieën of zones binnen de Amsterdamse markten.
* Individuele gevallen: De aantekeningen geven een inkijkje in de persoonlijke situatie van de burgers, zoals de "kamerverhuurster" die liever stopt met de markt om zich op haar pension te richten.
* Annotaties: De verschillende kleuren inkt en stempels tonen de procesgang: van constatering naar advies ("Insp. Advies") tot actie ("opgeroepen"). Dit document stamt uit het najaar van 1939, vlak voor de grootschalige ontregeling door de Tweede Wereldoorlog. In Amsterdam was het marktsysteem streng gereguleerd. De genoemde locaties (Mosplein, Ten Katestraat, Lindengracht, Noordermarkt, Dappermarkt) zijn nog steeds de kernpunten van de Amsterdamse marktcuituur. Het document laat zien dat de gemeente Amsterdam al in die tijd zocht naar manieren om de administratieve lastendruk te verminderen ("Kost meer aan administratie en papier"). De voorgestelde oplossing — het intrekken van de vergunning en terugbetalen van het resterende saldo — was een pragmatische besparing.