Ambtelijk advies/brief. 22 november 1929. Waarschijnlijk een marktmeester of opzichter (ondertekend door M. Burg). Advies op
brief № 90/22/4 M v g

Amsterdam 22 Nov. 29.

Den Heer Inspecteur.

In verband met de aanvraag om ver-
vanging door zoon van J. Speijer, pl: № 43 Mos-
plein diene het volgende. Gedurende het tijd-
vak van 17/7 t/m 10/11 -29 heeft den Heer Speijer
3 maal zijn plaats op het Mosplein bezet en dan
nog door zijn zoon als losse plaats, daar de
toegestane termijn voor vervanging was afge-
loopen. Op waarschuwingen in dit tijdvak aan
hem gezonden reageerde hij door achterstallig
marktgeld te betalen, maar bezette geen plaats.
Nu er met de aanstaande feestdagen voor zijn
artikel wat te verkoopen is moet er maar
weer gauw vervanging worden aangevraagd
om zijn zoon aan een goede plaats te helpen.
Gezien het bovenstaande geef ik U in overweging
deze vervanging niet toe te staan.

(w.g.) M. Burg. In dit schrijven adviseert een ambtenaar de Inspecteur der Markten om een verzoek tot vervanging af te wijzen. De heer J. Speijer, houder van standplaats nr. 43 op het Mosplein in Amsterdam-Noord, heeft in de periode van juli tot november 1929 zijn plek nauwelijks benut (slechts drie keer). Bovendien heeft hij pas na officiële waarschuwingen zijn achterstallige marktgeld betaald, zonder echter de plek daadwerkelijk te gaan bezetten.

De schrijver stelt vast dat Speijer nu de feestdagen (Sinterklaas en Kerst) naderen — een lucratieve periode — plotseling probeert de standplaats over te dragen aan zijn zoon. De ambtenaar ziet dit als een oneigenlijk gebruik van de regels: Speijer heeft de plek onbenut gelaten toen het hem niet uitkwam, en wil nu 'snel' de rechten overdragen om zijn zoon aan een goede positie te helpen. De toon van het advies is streng en rechtlijnig. Het document biedt een inkijkje in de strikte handhaving van marktreglementen in Amsterdam tijdens het interbellum. Het Mosplein was (en is) een belangrijk centrum in Amsterdam-Noord. In die tijd waren standplaatsvergunningen strikt persoonlijk. Hoewel vervanging door familieleden onder voorwaarden mogelijk was, werd er streng toegezien op 'leegloop'. Als een koopman zijn plek niet bezette, ontnam hij de gemeente inkomsten en de markt zijn levendigheid.

De verwijzing naar de "aanstaande feestdagen" is cruciaal; de decembermaand was voor marktkooplieden de belangrijkste periode van het jaar. De autoriteiten probeerden te voorkomen dat vergunningen slechts als 'handeltje' of slapend bezit werden aangehouden om ze alleen op piekmomenten te gebruiken of door te geven.