Handgeschreven brief (verzoekschrift) gericht aan een overheidsinstantie. Gestempeld "1940", handgeschreven aantekening bovenaan "5/7" (waarschijnlijk 5 juli 1940). Elisabeth Knoop Sitters, Waterlooplein 79 II (hoog), Amsterdam. De Inspecteur (vermoedelijk van de Marktwezen of een gerelateerde Amsterdamse dienst). No 90/51/1 M. 1940 [handgeschreven eroverheen: 5/7]
[potloodaantekening: m. i. terug]

Wel Edele. Heer de Inspecteur
Aangezien ik een voorkeurskaart voor het
Mosplein heb aangevraagd, en ik een
sollicitanten nummer ontvangen heb. Wou
ik u vragen of ik mijn zoon bij mij achter de
stal mag nemen. De reden daar van is dat ik
63 jaar oud ben, en niet meer zoo vlug ter been
ben al vroeger. Daar ik zoovele artikelen heb
is het op mijn leeftijd niet mogelijk om daar
meer alleen het oog op te houden. Daarom
vraag ik u beleefd of ik mijn zoon die 19 jaar oud
is, op zaterdag bij mij mag nemen om mij een beetje
achter de stal te assisteeren. Een antwoord
tegemoetziende. Bij voorbaat mijn beleefde
dank
Hoogachtend
Elisabeth Knoop Sitters
Waterlooplein 79 H

[Onderaan toegevoegd in een ander handschrift:]
Naam? Meijer Knoop
Leeftijd?
geb.: 10.8.1920 [gevolgd door een paraaf/teken] * Inhoud: Elisabeth Knoop Sitters verzoekt om toestemming voor haar 19-jarige zoon Meijer om haar op zaterdagen te helpen bij haar marktkraam op het Mosplein in Amsterdam-Noord. Ze motiveert dit door haar gevorderde leeftijd (63) en het feit dat ze "niet meer zoo vlug ter been" is, wat het lastig maakt om alleen toezicht te houden op haar vele handelswaren.
* Taalgebruik: De brief is geschreven in een formele, beleefde toon die typerend is voor die periode ("Wel Edele Heer", "assisteeren", "tegemoetziende"). Er is gebruikgemaakt van de oude spelling (zoals "zoo" en "zoovele").
* Contextuele details: Het adres Waterlooplein 79H plaatst de schrijfster midden in de toenmalige Joodse buurt van Amsterdam. De ambtelijke aantekening onderaan verduidelijkt de identiteit van de zoon: Meijer Knoop, geboren op 10 augustus 1920. Dit document stamt uit juli 1940, enkele maanden na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. Op dat moment liep de normale bureaucreatie van de gemeente Amsterdam nog grotendeels door via de gevestigde kanalen. Het verzoek betreft een standplaats op het Mosplein, een markt die destijds een belangrijke functie had voor Amsterdam-Noord.

Historisch gezien is dit document beladen: de buurt rond het Waterlooplein werd tijdens de oorlog zwaar getroffen door de deportaties. Uit archieven (zoals het Joods Monument) blijkt dat zowel Elisabeth Knoop-Sitters als haar zoon Meijer Knoop slachtoffer zijn geworden van de Holocaust. Dit alledaagse, administratieve verzoek om hulp bij een marktkraam vormt hiermee een indringend getuigenis van een gezin dat probeerde hun dagelijks leven en broodwinning voort te zetten in de eerste maanden van de bezetting.