Handgeschreven brief met stempels en ambtelijke aantekeningen. 30 juli 1940. E. Drukker, Oude Schans 58, Amsterdam-C. De Inspecteur van het Marktwezen te Amsterdam. [Linksboven:]
№ 90/60/M.1940 1/8

[Rechtsboven:]
n.i. Insp.
v.d. Am 30 Juli 1940
~~563~~

[Adres aan:]
Aan den Heer Inspecteur van het
Marktwezen te Amsterdam

[Inhoud brief:]
Hierdoor bericht ik dat ik getrouwd
ben. Tevens bedankt ik U voor de
toegestane gunsten mij verleend op
de Markt op het Mosveld.
De naam van mijn vrouw is
Greta Drukker van Rooyen en
leeftijd is 27. geb. 23 Nov 1913.
Hierbij zend ik U ook een Photo
en nogmaals mijn dank.

Hoogachtend
[Signatuur: E. Drukker]

[Stempel links:]
E. DRUKKER
Oude Schans 58
AMSTERDAM-C.

[Aantekeningen onderaan links:]
pl. 38 Mosplein
pl 35 Westerstraat

Opbergen [Paraaf] 14/8

[Midden onder, rood stempel:]
GEZIEN
DE INSPECTEUR,
[Signatuur door stempel]

[Aantekeningen rechtsonder:]
H. Dijksman
Th. v.d. Wolff
} ter kennisneming.
[Signatuur: Dijksman]
[Signatuur: WH Wassenaar?] De brief is een formele kennisgeving van Emanuel (E.) Drukker aan de Inspecteur van het Marktwezen in Amsterdam. De kern van de brief is tweeledig:
1. Burgerlijke staat: Drukker meldt dat hij getrouwd is met Greta van Rooyen (geboren 23 november 1913).
2. Dankbetuiging: Hij bedankt de inspecteur voor de "gunsten" (vergunningen) voor marktplaatsen op het Mosveld (Amsterdam-Noord).

Uit de ambtelijke aantekeningen blijkt dat Drukker ook standplaatsen had op het Mosplein (plaats 38) en de Westerstraat (plaats 35). De brief is door diverse ambtenaren "ter kennisneming" geparafeerd en uiteindelijk door de Inspecteur zelf gezien. Het meesturen van een foto was destijds gebruikelijk voor de administratie van marktvergunningen. Deze brief is geschreven op 30 juli 1940, slechts enkele maanden na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. De afzender, Emanuel Drukker, woonde in de Oude Schans 58, een adres in de Amsterdamse Jodenbuurt.

Voor Joodse marktkoplui zoals Drukker was een goede verstandhouding met de Inspecteur van het Marktwezen van levensbelang. Kort na de datum van deze brief zouden de beperkingen voor Joodse burgers drastisch toenemen. In 1941 werden Joden verboden om op reguliere markten te staan en werden zij gedwongen naar specifieke "Jodenmarkten" te verhuizen.

Dergelijke administratieve documenten uit de vroege bezettingstijd geven een beeld van het dagelijks leven dat in eerste instantie nog 'normaal' leek door te gaan, terwijl de bureaucratische systemen die later voor uitsluiting zouden worden gebruikt, al volledig operationeel waren. Onderzoek in digitale archieven (zoals Joods Monument) bevestigt dat bewoners van dit adres de Holocaust veelal niet hebben overleefd; dit document vormt daarmee een zeldzaam spoor van hun persoonlijke leven vlak voor de deportaties. E. Drukker H. Dijksman Marktwezen