Voorschrift / Instructieblad voor officiële pasfoto's. EISCHEN FOTO'S PERSOONSBEWIJZEN.

a. afmetingen 3½ c.m. breed, bij 4½ c.m. hoog;

b. de foto mag uitsluitend het hoofd en eventueel het bovendeel van de borst van den afgebeelden persoon weergeven;

c. de foto moet den afgebeelden persoon zonder hoofdbedekking weergeven;

d. de afbeelding van het hoofd moet ongeveer 2 c.m. in doorsnede of grooter zijn;

e. de foto moet den afgebeelden persoon half " en face " en half en profil " naar rechts zoogenaamd driekwart toonen, zoodanig dat het linkeroor duidelijk en geheel zichtbaar is;

f. de beeldtrekken moeten scherp en niet geretoucheerd zijn ( geen wazige of zgn. kunstfoto's );

g. de foto moet den afgebeelden persoon duidelijk kenbaar weergeven;

h. gelijkmatige ( zgn. egale ) kleur; witte althans lichte achtergrond;

i. de foto mag geen nevenafbeeldingen bevatten (geen andere personen, geen huis, geen landschap, geen hond, enz. enz. )

j. de foto mag geen stempelafdruk of deel van een stempelafdruk bevatten;

k. de achterzijde der foto's moet zijn van wit of roomkleurig(chamois), geheel blanco papier, zonder stempelafdruk, opdruk of anderzins.

Het gebruik van zoogenaamde photomaton of polyphoto is niet toegestaan. Dit document bevat een zeer gedetailleerde lijst met elf technische en vormelijke eisen waaraan een pasfoto voor het Persoonsbewijs (PB) moest voldoen. Opvallend is de nadruk op uniformiteit en echtheid:
* Technische precisie: Exacte afmetingen voor de foto en de minimale grootte van het hoofd.
* Pose: De specifieke "driekwart"-pose waarbij het linkeroor zichtbaar moet zijn, was een kenmerkend onderdeel van het identificatiesysteem.
* Verbod op manipulatie: Retoucheren ("kunstfoto's") was verboden om te voorkomen dat gelaatstrekken werden verfraaid of verhuld.
* Achtergrond en uitsluiting: Geen storende elementen op de achtergrond en een verbod op automatische pasfotohokjes (photomaton/polyphoto), waarschijnlijk omdat de kwaliteit hiervan te laag was voor de strenge eisen van de overheid. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1941 werd het Persoonsbewijs ingevoerd op initiatief van de Nederlandse ambtenaar Jacob Lentz. Het PB gold indertijd als een van de best beveiligde identiteitsbewijzen ter wereld.

De strenge foto-eisen in dit document waren bedoeld om vervalsing zo moeilijk mogelijk te maken en de opsporing van personen door de bezetter te vergemakkelijken. De eis van het zichtbare linkeroor en de driekwart-pose waren uniek voor het systeem-Lentz; men geloofde dat de vorm van het oor een uniek identificatiekenmerk was, vergelijkbaar met een vingerafdruk. Voor verzetsgroepen vormden deze strikte regels een grote uitdaging bij het vervaardigen van goede vervalsingen.