Officieel schrijven/circulaire betreffende de voedselvoorziening. J.B. de Jongh, Het Hoofd van de Afdeeling Voedingsvraagstukken. Tevens zendt hij bericht aan het betrokken bedrijf.

Is het aan twijfel onderhevig of het bedrijf voor verstrekking in aanmerking komt, dan zendt de Directeur/Leider der Centrale Keuken(s) de aanvraag in 3-voud aan het Rijksbureau Voedselvoorziening in Oorlogstijd, Afdeeling Centrale Keukens hetwelk, ten einde eenheid te verkrijgen, ter zake beslist. Een exemplaar wordt dan, voorzien van de beslissing van het Rijksbureau Voedselvoorziening in Oorlogstijd aan hem teruggezonden.

Komt het bedrijf niet voor verstrekking in aanmerking, dan zendt de Directeur/Leider de aanvraag in 2-voud aan den aanvrager terug onder vermelding, dat aan het verzoek niet kan worden voldaan.

Het is niet noodig, dat voor iedere week opnieuw een aanvraag wordt ingediend. Alleen, indien zich wijzigingen in de sterkte voordoen, moet zulks geschieden.

Met deze aanwijzingen zijn alle vorige op deze aangelegenheid betrekking hebbende circulaires en mededeelingen vervallen.

Prijs der maaltijden.

De prijs van het bonlooze fabrieksmenu bedraagt voorloopig 20 cent per liter, afgehaald aan de Keuken. Blijkt, dat de kostprijs hooger is geweest, dan zullen de deelnemers een naheffing ontvangen. Het verdient aanbeveling hen met deze mogelijkheid in kennis te stellen.

HET HOOFD VAN DE AFDEELING
VOEDINGSVRAAGSTUKKEN,

o.l. (get) J.B. de Jongh.

Aan Geadresseerde.

C.S. Stadhuis
A'dam, 9-'41. * Administratieve procedure: Het document beschrijft de hiërarchische weg die een aanvraag moet afleggen. Het Rijksbureau Voedselvoorziening in Oorlogstijd (RBVO) fungeerde als de centrale beslisinstantie om "eenheid" (uniformiteit) in het beleid te waarborgen.
* Efficiëntie: Om de bureaucratische last te beperken, hoefde men niet wekelijks opnieuw aan te vragen, tenzij de personeelssterkte van een bedrijf veranderde.
* Economische aspecten: Er wordt gesproken over een "bonloos" menu. Dit was essentieel omdat de reguliere voedselvoorziening via een distributiesysteem met bonnen verliep; extra maaltijden zonder bonnen waren een belangrijke secundaire arbeidsvoorwaarde.
* Financieel risico: De prijs van 20 cent was "voorloopig". De overheid hield de mogelijkheid open voor een "naheffing", wat wijst op de onzekere kostprijzen en schaarste tijdens de oorlogsjaren. Dit document stamt uit de tweede herfst van de Duitse bezetting van Nederland (september 1941). In deze periode nam de schaarste toe en werd de centrale regie over de voedselvoorziening steeds strakker. De Centrale Keukens (CK) waren opgezet om op grote schaal voedzame maaltijden te bereiden, met name voor arbeiders in de industrie, om de productiecapaciteit op peil te houden. De afdeling "Voedingsvraagstukken" van de gemeente Amsterdam werkte hierin nauw samen met landelijke instanties zoals het RBVO. De spelling (zoals "bonlooze" en "afdeeling") is kenmerkend voor de schrijftaal van die tijd (vóór de spellinghervorming van 1947).