Brief / Verweerschrift (fragment) mee wouen gaan naar
de Directeur. Ik was direct
gemaakt met nog een paar
vrouwen, wij mochten niet
op de markt. Daarop stelde
hij voor om zelf met U
te gaan spreken, waar wij
dan ook op vertrouwden.
Wij hebben wel drie kwartier
gewacht maar hij kwam
niet terug. In dien tijd
zijn wij een kop koffie
gaan gebruiken, en toen
moet hij in dien tijd ons
volgens hem van U gaan
halen, om ons de klachten
in ontvangst te nemen.
Als het zoo is als dat hij
zegt, bied ik U mijn en van
de vrouwen onze verontschuldiging
aan. Toen hij de markt af
kwam zei hij waar waren
jullie nou, nu hadden jullie
toegelaten kunnen worden en De brief beschrijft een incident waarbij een groep vrouwen een klacht wilde overhandigen aan een directeur. De kernpunten zijn:
* De belemmering: De vrouwen mochten de "markt" (mogelijk een fabrieksterrein of specifieke werkplaats) niet op.
* De bemiddelaar: Een tussenpersoon bood aan om namens hen met de directeur te spreken. De vrouwen vertrouwden hierop.
* Het misverstand: Nadat de vrouwen driekwartier hadden gewacht zonder dat de man terugkeerde, besloten ze koffie te gaan drinken. Precies op dat moment kwam de man blijkbaar terug om hen te halen omdat de directeur hen wilde ontvangen.
* De verontschuldiging: De schrijfster biedt haar excuses aan voor hun afwezigheid op het cruciale moment, om te voorkomen dat hun vertrek als onbeleefd of ongeïnteresseerd wordt opgevat.

De schrijfstijl is eenvoudig maar respectvol (gebruik van "U"). Woorden als "wouen" (wilden), "in dien tijd" (in die tijd) en "zoo" zijn typerend voor de periode rond 1900. Dit document lijkt een fragment uit een dossier betreffende arbeidsconflicten of sociale kwesties. In de periode rond de eeuwwisseling (19e-20e eeuw) was het niet ongebruikelijk dat groepen werkneemsters of burgeressen zich via petities of delegaties tot de directie van een instelling of fabriek wendden.

De vermelding van de "markt" suggereert een specifieke locatie waar toegang gereguleerd was. Het feit dat een tussenpersoon nodig was, wijst op een hiërarchische afstand tussen de vrouwen en de directeur. De brief dient als bewijs van goede wil; de vrouwen wilden wel degelijk hun klachten toelichten, maar werden door ongelukkige timing en miscommunicatie verhinderd. Dit soort documenten is waardevol voor sociaal-historisch onderzoek naar de omgangsvormen tussen arbeidersklasse en management.