Getypte doorslag (Abschrift) van een officiële aanstellingsbrief. 13 april 1942. Der Reichskommissar für die besetzten niederländischen Gebiete, Der Generalkommissar für Finanz und Wirtschaft, Wirtschaftsprüfstelle. Herrn J.N. Terpunt, Amsterdam, Marnixstraat 210. Der Reichskommissar den 13. April 1942
für die besetzten niederländischen Gebiete Kotte Vyverberg 5
Der Generalkommissar Dr.N./N./HG 105
für Finanz und Wirtschaft
Wirtschaftsprüfstelle

A b s c h r i f t

Auf Grund des § 7 der Verordnung des Reichskommissars
für die besetzten niederländischen Gebiete vom
12. März 1941 (VO. 48/1941) über die Behandlung an-
meldepflichtiger Unternehmen bestelle ich Sie zum
Treuhänder der Firma

S. Schelvis & Zoon, Amsterdam, Vechtstraat 12

mit der Aufgabe, die Liquidation des Unternehmens nach
meiner Weisung durchzuführen.

gez. Dr. Niewind

Herrn
J.N. Terpunt
A m s t e r d a m
Marnixstraat 210 Dit document is een formele aanstellingsbrief waarin J.N. Terpunt door de Duitse bezettingsautoriteiten wordt benoemd tot bewindvoerder (Treuhänder) van de firma S. Schelvis & Zoon. Het expliciete doel van deze aanstelling is niet het voortzetten van het bedrijf, maar de volledige liquidatie ervan.

De juridische basis hiervoor is Verordening 48/1941. Deze verordening was specifiek gericht op "aanmeldingsplichtige bedrijven", wat in de praktijk neerkwam op bedrijven die in Joods bezit waren of onder Joodse invloed stonden. De brief is ondertekend namens de Wirtschaftsprüfstelle, een afdeling die ressorteerde onder Generalkommissar Hans Fischböck en verantwoordelijk was voor de economische onteigening van de Joodse bevolking in Nederland. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland werden systematisch maatregelen genomen om Joden uit het economische leven te bannen en hun bezittingen te roven. Verordening 48/1941 (12 maart 1941) was een cruciaal instrument in dit proces van "arisering". Joodse ondernemers moesten hun bedrijf registreren, waarna de bezetter een Verwalter (beheerder) of een Treuhänder (bewindvoerder) kon aanstellen.

In het geval van S. Schelvis & Zoon, een textielonderneming aan de Vechtstraat 12 in Amsterdam, werd gekozen voor liquidatie. Dit betekende dat de voorraden, machines en andere activa werden verkocht en de opbrengst in Duitse handen viel (vaak via de roofbank Lippmann, Rosenthal & Co.). De eigenaar, Salomon Schelvis, en zijn familie werden slachtoffer van de Holocaust; Salomon zelf werd in 1943 vermoord in Sobibor. Dit document markeert een specifieke fase in de vernietiging van hun bestaan: de legale diefstal van hun bedrijf onder het mom van een administratieve procedure.