Handgeschreven brief (klacht/melding). 12 oktober 1942. No 37/116/1 M. 1942 14/10
A'dam 12 Oct: 1942.

Mijnheer.

Hiermede willen wij onder het oog brengen dat de zoo gesmaadde koppelverkoop op de markt welig tiert.
Wij moeten bij iedere grossier accepteeren hetgeen hij ons voorzet.
Het komt voor dat bij 2 bakken andijvie 50 cent soepgroente moet genomen worden. (onverkoopbaar.)
Andere artikelen die niet of gedeeltelijk te verkoopen zijn, zooals „raapstelen,” radijs - boerenkool - chineesche kool - of te wel bedorven spinazie en andijvie enz: moet wij ook nemen.
Meenende dat Wed: daar een einde aan kunt maken, ~~verblijven wij~~ hebben wij het woord tot U gericht.

37 * Inhoud: De brief is een klacht van waarschijnlijk een groep markthandelaren (gezien het gebruik van "wij") gericht aan een controlerende instantie. De kern van de klacht is de zogeheten 'koppelverkoop': grossiers dwingen de handelaren om onverkoopbare of bedorven producten (zoals bedorven spinazie of overtollige soepgroente) af te nemen als voorwaarde om goede handel (zoals andijvie) te mogen kopen.
* Toon: De toon is formeel maar dringend. Het gebruik van de term "zoo gesmaadde" (zozeer gehate/beledigde) geeft aan dat deze praktijk officieel verboden was en moreel werd veroordeeld.
* Vorm: De brief bevat een doorhaling aan het eind ("verblijven wij"), wat suggereert dat de schrijver de standaard afsluiting verving door een directere boodschap: dat zij zich specifiek tot de geadresseerde wenden voor een oplossing.
* Afkortingen: "Wed:" staat hier vermoedelijk voor Weledelgestrenge, een gebruikelijke beleefdheidsvorm voor een ambtenaar of bewindvoerder in die tijd. * Historische context: Het document dateert uit oktober 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog.
* Schaarste en distributie: Gedurende deze periode was er een grote schaarste aan voedsel en stonden prijzen onder strikte controle. Dit leidde tot een bloeiende zwarte markt en illegale handelspraktijken zoals koppelverkoop.
* Toezicht: Het stempel "M. 1942" en het referentienummer wijzen erop dat deze brief terecht is gekomen bij een overheidsinstantie die toezicht hield op de prijzen en de distributie, zoals de Gemachtigde voor de Prijzen of de Prijsbeheersing. Dergelijke instanties probeerden de illegale prijsopdrijving en oneerlijke handelspraktijken die de voedselvoorziening in gevaar brachten, te beteugelen. De brief is een direct bewijs van de economische spanningen en de corruptie binnen de distributieketen tijdens de oorlogsjaren.