Officieel afschrift van een besluit van de Burgemeester van Amsterdam.
Origineel
Officieel afschrift van een besluit van de Burgemeester van Amsterdam. No 39/65/57 M. 1942 20/5 [handgeschreven]
Afschrift
No. 223 L. M. 1942
[Gemeentewapen Amsterdam]
DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,
Heeft goedgevonden de aan Abraham Bruinvelds, geboren 14 November 1876, wonende Rapenburg 60, bij beschikking dd. 30 December 1939, no. 764 L.M. verleende vergunning tot het innemen van een vaste standplaats, ten verkoop van fruit, verpakte chocolade artikelen, drups, kauwgummi en koek, op den openbaren weg, het verhoogde aan den walkant gelegen voetpad van het Rapenburgerplein, t/O Rapenburgerplein 1 en 2, bij deze, gerekend te zijn ingegaan 13 Januari 1942, in te trekken.
GM
Amsterdam, 24 April 1942.
De Burgemeester voornoemd,
(get.) Voûte
De Gemeentesecretaris,
(get.) J. F. FRANKEN Dit document is een administratief besluit waarmee de vergunning voor een verkoopkraam van een Joodse Amsterdammer wordt ingetrokken. Abraham Bruinvelds, op dat moment 65 jaar oud, mocht niet langer fruit en snoepgoed verkopen op zijn vaste plek aan het Rapenburgerplein. Het besluit is getekend door de nationaalsocialistische burgemeester Edward Voûte. Opvallend is de administratieve precisie en de terugwerkende kracht van de intrekking (ruim drie maanden vóór de dagtekening van dit schrijven), wat duidt op een systematische zuivering van de openbare ruimte van Joodse neringdoenden. Dit document vormt een tastbaar bewijs van de economische uitsluiting van Joden tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Vanaf 1941 werden Joodse Amsterdammers via talloze verordeningen stapsgewijs uit het maatschappelijk en economisch leven verdrongen. Het intrekken van markt- en standplaatsvergunningen was een effectieve methode om hen hun middelen van bestaan te ontnemen. De locatie, het Rapenburgerplein, lag in het hart van de oude Joodse buurt.
De persoonlijke tragiek achter dit document is groot: Abraham Bruinvelds werd ruim een jaar na dit besluit, op 14 mei 1943, vermoord in het vernietigingskamp Sobibor. Dit soort bureaucratische documenten vormde de eerste stap in het proces dat uiteindelijk leidde tot de deportatie en vernietiging van de Joodse bevolking. J.F. Franken
Samenvatting
Dit document is een administratief besluit waarmee de vergunning voor een verkoopkraam van een Joodse Amsterdammer wordt ingetrokken. Abraham Bruinvelds, op dat moment 65 jaar oud, mocht niet langer fruit en snoepgoed verkopen op zijn vaste plek aan het Rapenburgerplein. Het besluit is getekend door de nationaalsocialistische burgemeester Edward Voûte. Opvallend is de administratieve precisie en de terugwerkende kracht van de intrekking (ruim drie maanden vóór de dagtekening van dit schrijven), wat duidt op een systematische zuivering van de openbare ruimte van Joodse neringdoenden.
Historische Context
Dit document vormt een tastbaar bewijs van de economische uitsluiting van Joden tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Vanaf 1941 werden Joodse Amsterdammers via talloze verordeningen stapsgewijs uit het maatschappelijk en economisch leven verdrongen. Het intrekken van markt- en standplaatsvergunningen was een effectieve methode om hen hun middelen van bestaan te ontnemen. De locatie, het Rapenburgerplein, lag in het hart van de oude Joodse buurt.
De persoonlijke tragiek achter dit document is groot: Abraham Bruinvelds werd ruim een jaar na dit besluit, op 14 mei 1943, vermoord in het vernietigingskamp Sobibor. Dit soort bureaucratische documenten vormde de eerste stap in het proces dat uiteindelijk leidde tot de deportatie en vernietiging van de Joodse bevolking.