Intern memo/correspondentie op een voorgedrukt formulier ("Bijblad"). [Bovenaan links, voorgedrukt kader]
BIJBLAD VAN:
M. No. 46A / 21/7 1942
13/3-42.
DOORGEZONDEN:

[Rechtsboven in potlood]
243

[Annotaties in rode inkt bovenaan]
Mr. de Moor
besproken 20/3

[Annotaties in blauwe/zwarte inkt bovenaan]
H. Stam
besproken met div. advies
acc. 18-3-'42
J. de Kanter

[Hoofdtekst, handgeschreven]
Ik heb hierover nogmaals met Piet Vrees Sr.
gesproken en hij verklaarde zeer zeker, dat de zoetwater
visch van Griffioen, voor zijn zoon Piet Vrees Jr. van Wou-
straat is geweest, waar hij een winkel heeft. Piet Vrees Sr.
die bij ons op de verdeellijst van zoetwatervisch voorkomt,
staat op de Lindengracht. Ook heb ik nog met zijn knecht
gesproken en gevraagd waar die zoetwatervisch van Griffioen
naar toe is gegaan, maar hij wist totaal niets van zoetwater-
visch af. Die winkelhouder in de van Woustraat Piet Vrees Jr.
heeft zelf een knecht en die komt dan de visch halen.
Ik heb dan ook den indruk, dat de zaak van
Piet Vrees, wel in orde is geweest, want de bedoelde zoet-
watervisch, was voor zijn zoon Piet Vrees Jr. in de
Van Woustraat. -

[Onderaan links, handgeschreven kanttekening]
Indien inderdaad juist is
dat de zoetwatervisch van
Griffioen voor Vrees Jr. bestemd
was, is Vrees Sr. te onrechte & moet uitgesloten van
levering zoetwatervisch. m. i. uitsluiting ongedaan

[Rechtsonder, afsluiting en handtekening]
Hoogachtend
[Handtekening H. Stam]
19-3-'42

[Voorgedrukte tekst linksonder met datumstempel]
Alg. Zaken Model No. 142
10.000-10-1937-1016
20/3/'42 dist. Het document betreft een administratief onderzoek naar een mogelijke onregelmatigheid in de distributie van zoetwatervis tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kern van de kwestie is een persoonsverwarring tussen vader (Piet Vrees Sr., Lindengracht) en zoon (Piet Vrees Jr., Van Woustraat).

Een partij vis van een zekere Griffioen was geleverd, maar het was onduidelijk voor wie deze bestemd was. Piet Vrees Sr. stond officieel op de verdeellijst, maar de vis bleek feitelijk voor de winkel van zijn zoon te zijn. De rapporteur (Stam) concludeert na gesprekken dat er geen sprake is van fraude ("de zaak ... wel in orde is geweest"), aangezien de zoon over eigen personeel beschikt om de vis op te halen en de levering dus legitiem was voor diens onderneming.

De krabbel linksonder is cruciaal: hierin wordt geadviseerd dat een eventuele strafmaatregel (uitsluiting van levering) tegen vader Vrees ongedaan moet worden gemaakt, omdat hij ten onrechte als schuldige was aangemerkt. Tijdens de Duitse bezetting was de voedselvoorziening in Nederland strikt gereguleerd via een distributiesysteem. De handel in vis was onderworpen aan strenge controles om de zwarte markt tegen te gaan. Handelaren moesten op officiële "verdeellijsten" staan om goederen te mogen ontvangen.

Dit document geeft een inkijkje in de bureaucratische controle op deze distributie. Instanties zoals de Crisis Controle Dienst (CCD) of plaatselijke distributiediensten hielden nauwgezet toezicht op de goederenstromen. De adressen Lindengracht (Jordaan) en Van Woustraat (De Pijp) bevestigen dat dit een Amsterdams dossier betreft. De snelle opeenvolging van data (18, 19 en 20 maart 1942) toont aan dat dergelijke klachten of onderzoeken met hoge prioriteit werden afgehandeld. H. Stam J. de Kanter M. No